Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

Ο Χρυσοθήρας (1925 - The Gold Rush)

Γιατί στις 100: Μια αριστουργηματική βωβή κωμωδία, που καθιέρωσε πάρα πολλές ευρηματικές σκηνές ως εμβληματικές για τις κωμωδίες που θα ακολουθούσαν. Αμέτρητα γκαγκς δείχνουν ότι ο Τσάπλιν ήταν μια ιδιοφυΐα του σινεμά. Η ταινία διατηρεί μια προσεκτική ισορροπία σε επιδέξιες γκάφες, ρομαντικές ευαισθησίες και πικρή κοινωνική σάτιρα. Διαθέτει σειρά ολόκληρη ευρηματικών σκηνών, από το κρέμασμα στην άκρη του γκρεμού της καλύβας και την προσπάθεια του ήρωα να ισορροπήσει, μέχρι το χορό με τα ψωμάκια στο τραπέζι, αλλά και το φαγητό του πεινασμένου Σαρλώ, που το αποτελούσε η μπότα του και τα κορδόνια της, που τα ρουφούσε σα μακαρόνια με τόσο πειστικό τρόπο, ώστε όταν αργότερα το κοινό πληροφορήθηκε ότι ήσαν κατασκευασμένα από γλυκόριζα, ανακουφίστηκε. Όλοι νόμιζαν ότι ήταν αναγκασμένος να τρώει στην πραγματικότητα τα υλικά αυτά για χάρη της ταινίας.
Υπόθεση: Ο Σαρλώ πηγαίνει στο Κλοντάικ της Αλάσκα για να βρει χρυσό. Μια τρομερή καταιγίδα, όμως, τον υποχρεώνει να καταφύγει σε μια καλύβα, μαζί με έναν επικίνδυνο ληστή και έναν τυχοδιώκτη.
Σκηνοθεσία: Τσάρλι Τσάπλιν
Πρωταγωνιστούν: Τσάρλι Τσάπλιν, Μακ Σουέιν, Τομ Μάρεϊ, Τζόρτζια Χέιλ