Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010

Σπάρτακος (1960 – Spartacus)

Γιατί στις 100: Η καλύτερη «χλαμύδα» όλων των εποχών. Είναι μια επική ταινία, στην οποία όλα είναι τέλεια, ντεκόρ, κοστούμια, σκηνές μάχης, ερμηνείες και η μουσική του Άλεξ Νορθ, που επενδύει την ταινία, επική επίσης. Εκτός τούτου, είναι ένα έντονα πολιτικοποιημένο και κοινωνικοποιημένο φιλμ, που σχολιάζει τα ήθη, τα έθιμα και το σύστημα εξουσίας στην αρχαία Ρώμη με αναφορές στη διαφθορά, στις συνωμοσίες και στις πολιτικές και στρατιωτικές διαμάχες. Ίσως δε, να είναι και η πρώτη ταινία του είδους που αναφέρεται σε ομοφυλοφιλικές σχέσεις μέσα από τη φιλία ενός συγκλητικού (Λόρενς Ολίβιε) με τον υπηρέτη του (Τόνι Κέρτις). Διαθέτει ένα δυνατό επιτελείο ηθοποιών, εκπληκτική έγχρωμη φωτογραφία, εξαιρετικές σκηνές μάχης, πλήθος κομπάρσων. Απόσπασε τέσσερα Όσκαρ.
Υπόθεση: Γύρω στο 73 π.Χ. ένας εκπαιδευτής μονομάχων αγοράζει ένα σκλάβο από τη Θράκη που έχει μεγαλώσει στα κάτεργα. Έχοντας μάθει να πολεμά στην αρένα ο Σπάρτακος και μην αντέχοντας να θίγεται η αξιοπρέπειά του, που τον βάζουν να παλεύει στην αρένα σα ζώο, καλεί τους μονομάχους σε εξέγερση και πρωτοστατεί στην επανάσταση των σκλάβων.
Σκηνοθεσία: Στάνλεϊ Κιούμπρικ
Πρωταγωνιστούν: Κερκ Ντάγκλας, Τζιν Σίμονς, Λόρενς Ολίβιε, Τσαρλς Λότον, Πίτερ Ουστίνοφ