Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Δράκουλας Του Μπράμ Στόουκερ (1992 – Bram Stoker’ S Dracula)

Γιατί στις 100: Ακολουθεί πιστά το βιβλίο του Στόουκερ και είναι εικαστικά τόσο τέλειο, όσο δεν είχε απεικονισθεί μέχρι τότε. Χρησιμοποιεί όλα τα εφέ που έχει στη διάθεσή του ο κινηματογράφος και πετυχαίνει την πιο γκόθικ, αλλά και πολύχρωμη ατμόσφαιρα, δίνοντας μια ροκ εκδοχή του μύθου. Ενός μύθου που στηρίζεται περισσότερο στον ανεκπλήρωτο έρωτα του κόμη Βλαντ και στην αιώνια μοναξιά που πλήττει τους απέθαντους. Εξηγεί πλήρως το μύθο του Δράκουλα, από την εποχή της αιμοδιψούς ζωής του, μέχρι την ανά τους αιώνες επιθυμία του να συναντήσει το μεγάλο έρωτα. Αν και ταινία τρόμου, στέλνει το μήνυμα ότι στον έρωτα πρέπει να είσαι υπομονετικός. Τα ντεκόρ και η φωτογραφία, είναι θεαματικά, πλούσια και μεγαλόπρεπα.
Υπόθεση: Η γνωστή. Νεαρός και ανυποψίαστος δικηγόρος ταξιδεύει στην Τρανσιλβανία για να τακτοποιήσει κάποιες κτηματομεσιτικές υποθέσεις του κόμη Δράκουλα, τις οποίες είχε αφήσει στη μέση ο προηγούμενος δικηγόρος που παραδόξως έχει εξαφανιστεί. Ο Δράκουλας, από φωτογραφία θα ερωτευτεί τη μνηστή του δικηγόρου και θα ταξιδέψει μέχρι το Λονδίνο για να τη συναντήσει.
Σκηνοθεσία: Φράνσις Φορντ Κόπολα
Πρωταγωνιστούν: Γκάρι Όλντμαν, Γουινόνα Ράιντερ, Κιάνου Ριβς, Σερ Άντονι Χόπκινς