Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010

Παγοθύελλα (1997 – The Ice Storm)

Γιατί στις 100: Είναι μία ταινία χαρακτήρων, την οποία δύσκολα θα γύριζε ένας αμερικανός σκηνοθέτης. Σχολιάζει τις πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές των αρχών της δεκαετίας του 1970 μέσα δύο δυσλειτουργικές οικογένειες, που ενώ θέλουν να ασχοληθούν με τα φαινόμενα των αλλαγών αυτών, προσπαθούν και να μείνουν αμέτοχες χρησιμοποιώντας ως «μέσα φυγής» το αλκοόλ, τη μοιχεία, και το σεξουαλικό πειραματισμό. Ο Ανγκ Λι, κατάφερε με τη ψυχρή ματιά του ανατολίτη, να διεισδύσει στην ψυχοπαθολογία της Αμερικανικής οικογένειας, χρησιμοποιώντας μάλιστα ως φόντο μια παγοθύελλα, που ενώ απομονώνει τις οικογένειες επιδρά πάνω τους, ως εργαλείο ανοίγματος των ψυχών τους. Οι ερμηνείες είναι από τις καταπληκτικότερες που έχω δει και ειδικά των παιδιών.
Υπόθεση: Δύο οικογένειες συνεορτάζουν την Ημέρα των Ευχαριστιών του 1973. Η παγοθύελλα που ενσκήπτει θα τις απομονώσει και θα τους δώσει την ευκαιρία να συζητήσουν περισσότερο τις σχέσεις τους, που δεν είναι και ό,τι καλύτερο, όπως αποδεικνύεται. Την ίδια στιγμή τα παιδιά τους, αντιμετωπίζουν τις ίδιες καταστάσεις αλλά από άλλη οπτική γωνία.
Σκηνοθεσία: Ανγκ Λι
Πρωταγωνιστούν: Κέβιν Κλάιν, Τζόαν Άλεν, Σιγκούρνι Γουίβερ, Τόμπι Μαγκουάιαρ, Κριστίνα Ρίτσι, Ελάιζα Γουντ