Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Koyaanisqatsi (1983)

Γιατί στις 100: Επειδή μιλούσε για το περιβάλλον… χωρίς λόγια σε μια περίοδο που δεν είχε αρχίσει ακόμα η φιλολογία για το μέλλον του πλανήτη μας. Το φιλμ είναι από εκείνα που σου εντυπώνονται. Θέλεις οι ανεπανάληπτες σκόρπιες εικόνες; Θέλεις η πρωτότυπη μουσική του Philip Glass; Η ταινία σου μένει.
Koyaanisqatsi είναι ινδιάνικη λέξη της φυλής των Χόπι και σημαίνει «ζωή εκτός ισορροπίας» ή «τρελή ζωή» και η ταινία αυτή που είναι η πρώτη και πιο γνωστή του σκηνοθέτη. Οι άλλες δύο είναι οι Powaqqatsi (1988) and Naqoyqatsi (2002) σχετικά με τον άνθρωπο και το περιβάλλον του, αλλά και τη σχέση του με την τεχνολογία.
Δεν έχει διάλογους, δεν έχει αφήγηση. Μόνον εικόνες που μιλούν στην καρδιά σου και στα συναισθήματά σου. Εικόνες από μεγάλες πόλεις, αστικά κέντρα, μικρές κωμοπόλεις και χωριά των Ηνωμένων Πολιτειών. Επί 90 λεπτά, η κάμερα κινείται πάνω, κάτω, κάθετα και οριζόντια, με μακρινά πλάνα ή κοντινά, με αργή, ή γρήγορη κίνηση για να προσδώσει ένταση. Με δύο λόγια είναι μια εκπληκτική ταινία, και, κατά τη γνώμη μου, ένα κλασικό έργο τέχνης.
Σκηνοθεσία: Γκόντφρεϊ Ρέτζιο