Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Elles

Έβλεπα την ταινία και σκεφτόμουν: Δηλαδή το «Εμμανουέλλα» του Ζιστ Ζεκίν, τι παραπάνω είχε που έσπασε τα ταμεία στη χώρα μας το 1974; Είχε μια ωραία πρωταγωνίστρια, που ζούσε σε κάποια ξωτική ανατολική χώρα εγκαταλειμμένη από τον πολυάσχολο σύζυγο, είχε ωραία τοπία και απαλή -αισθαντική- μουσική και φυσικά ερωτικές σκηνές με το πρόσχημα της μοναξιάς και της ανίας, φυσικά χωρίς να καταστρέφεται η οικογενειακή… συνοχή (για να χρησιμοποιήσω ένα σύγχρονο πολιτικό όρο). Ωραιοποιημένο πορνό, το είχαμε αποκαλέσει. Τότε, τι παραπάνω είχε; Απλούστατα, ήταν μπροστά από την εποχή της και εμείς δεν είμαστε κορεσμένοι. 
Έτσι, με την ταινία Elles, τι επιπλέον θα έπρεπε να δούμε, για να θεωρήσουμε ότι η ταινία προχώρησε λίγο πάρα πέρα; Άντε να πούμε ότι είχε δύο δροσερά κορίτσια, γύρω στα 19, που σπουδάζουν και θέλουν να βγάλουν τα έξοδά τους (το πρόσχημα). Επίσης, μια οσκαρική ηθοποιό που υποδύεται τη δημοσιογράφο του περιοδικού Elle, η οποία ερευνά τον ψυχισμό των δύο κοριτσιών, που τα
αναγκάζει-οδηγεί στην πορνεία για να βγάλουν τα έξοδα των σπουδών τους. Είχε και κλασσική μουσική. Μετά τι; Τι θα μπορούσε να δείξει επιπλέον; Πεολειχία; Σοδομισμό; Ολίγον από σαδισμό; Άντε και τα έδειξε και αυτά. Ωραιοποιημένα και εξιδανικευμένα, διότι είναι και σπουδάστριες (βρε γαμώτο). 
Μετά τι; Έλα ντε... 
Οπότε προς το τέλος της ταινίας και ενώ προσπαθούμε να καταλάβουμε, προς τι όλα αυτά, έρχεται το «μήνυμα» της ταινίας: Η δημοσιογράφος (Ζιλιέτ Μπινός εκφραστικά υπέροχη, όπως πάντα), μετά από μια-δυο ονειρώξεις και έναν αυνανισμό (κακοπαιγμένο, όμως), ανακαλύπτει (πέραν της νοικοκυροσύνης της) τη σεξουαλικότητά της. Βρίσκει την ισορροπία με τον εαυτό της, το σύζυγο και τα δύο παιδιά τους και ζουν όλοι μαζί happily ever after. 
Υπόθεση: Η Αν (Ζιλιέτ Μπινός) που ζει στο Παρίσι, είναι μητέρα δύο παιδιών και εργάζεται ως ρεπόρτερ στο περιοδικό ELLE, ετοιμάζει ένα άρθρο για το φαινόμενο της φοιτητικής πορνείας. Οι έρευνές της θα την οδηγήσουν σε δύο ανεξάρτητες νεαρές κοπέλες, την Αλισιά (Τζοάνα Κούλιγκ) και την Σαρλότ (Αναΐς Ντεμουστιέ), και οι συναντήσεις μαζί τους θα την κάνουν να αμφισβητήσει τις πιο βαθιές πεποιθήσεις της για το χρήμα, την οικογένεια και το σεξ. 
Σκηνοθεσία: Μαλγκόσκα Σουμόβσκα 
Με τους Ζιλιέτ Μπινός, Αναϊς Ντεμουστιέρ, Τζοάνα Κούλιγκ 

(Κριτική μου στο myFilm)