Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2012

Επαναπροβάλλεται το Notorious

Γράφοντας το 2010 στην εφημερίδα που εργάζομαι, ένα αφιέρωμα - σε συνέχειες - για τις «100 καλύτερες ταινίες» που έχω δει, συμπεριέλαβα και το Notorious , με μια πολύ σύντομη δικαιολογία, επειδή ο χώρος που διέθετα ήταν περιορισμένος. Έγραφα λοιπόν, πριν την υπόθεση του έργου:
«Γιατί στις 100: Όχι γιατί δείχνει το μεγαλύτερης διάρκειας φιλί που έχει δείξει ποτέ ο κινηματογράφος (πάνω από 3 λεπτά), ούτε γιατί εμφανίζεται και ο δικός μας Αλέξης Μινωτής σε κομβικό ρόλο, αλλά για την πλοκή του και τις ανατροπές του σεναρίου, που σε κρατούν συνέχεια σε αγωνία. Πρόκειται για ένα ακόμα αριστούργημα κατασκοπίας του Χίτσκοκ, ο οποίος αυτή τη φορά χρησιμοποιεί αρκετές φορές την κάμερα-γερανό για να δημιουργήσει ατμόσφαιρα με την κίνηση από ψηλά, ενώ πάλι παρασύρει τον θεατή με το γνωστό κόλπο «Μακ Γκάφιν», όπου αλλού περιμένεις να πάει η υπόθεση και αλλού πηγαίνει. Οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών είναι αξεπέραστες, ενώ η ασπρόμαυρη φωτογραφία είναι υποβλητική».
Τώρα μπορώ να προσθέσω ότι, η ταινία σήμερα φαίνεται απλή στην πολυπλοκότητά της. Είναι η ιστορία ενός άντρα ερωτευμένου με μια γυναίκα, η οποία στη διάρκεια μια αποστολής κοιμήθηκε με έναν άλλο άντρα και αναγκάστηκε να τον παντρευτεί και η ιστορία της σύγκρουσης ανάμεσα στο καθήκον και στην αγάπη. Έτσι, παρασύρει τον θεατή και ταυτόχρονα του σερβίρει και τέσσερα με πέντε κομμάτια ουρανίου, που κρύβονται ως σκόνη  σε μερικά μπουκάλια κρασιού. Μάλιστα, το ουράνιο, εκείνη την εποχή που γυριζόταν η ταινία, ήταν άγνωστο στο ευρύ κοινό, ως συστατικό της ατομικής βόμβας, που έριξαν οι αμερικανοί στη Χιροσίμα, ένα χρόνο μετά. Έτσι, με ένα στοιχείο που το «ρίχνει» ο Χίτσκοκ στην ταινία για να διανθίσει τον έρωτα των δύο αντρών, μπορεί μεν να είναι άνευ σημασίας γι’ αυτόν (ο ίδιος το αποκαλεί Μακ Γκάφιν), δημιουργεί όμως αμείωτο σασπένς. Εκεί βρίσκεται και η διαχρονική αξία της ταινίας και η μαστοριά του Χίτσκοκ.
Από εκεί και πέρα, εκτός από την άριστη διανομή των ρόλων, έχουμε μια ταινία κατασκοπίας χωρίς τα τυπικά κλισέ του είδους, ταχύρυθμη δράση, βία, δολοφονίες εν ψυχρώ κλπ, η οποία επιπλέον μας δείχνει ότι η απανθρωπιά δεν ήταν αποκλειστικό… προνόμιο των Ναζί και μπορούσε να υπάρχει σε ανθρώπους που συμπεριφέρονται λογικά και με… λογική κακία.
Υπόθεση: Μια όμορφη γυναίκα με ένα σπιλωμένο παρελθόν (Ίνγκριντ Μπέργκμαν) στρατολογείται από τον Αμερικάνο πράκτορα Ντέβλιν (Κάρι Γκράντ) να κατασκοπεύσει σε έναν κύκλο από Ναζί στο μεταπολεμικό Ρίο. Η κατασκοπία αυτή φτάνει να γίνεται πολύ επικίνδυνη για την ζωή της αφού παντρευτεί τον πιο ευγενή από τον κύκλο των Ναζί, τον Άλεξ (Κλάουντ Ρέινς). Μόνο ο Ντέβλιν μπορεί να την σώσει, αλλά για να το κάνει αυτό πρέπει να συνειδητοποιήσει τον ρόλο του στην απελπιστική κατάστασή της, να αναγνωρίσει ότι την αγαπούσε εξ αρχής και να της το πει. Οι εκπληκτικές ερμηνείες, το εξαιρετικό σενάριο του Μπέν Χέκτς, και η σκηνοθεσία του Χίτσκοκ στα καλύτερα του, κάνουν το Notorious μια τέλεια ταινία.
Σκηνοθεσία: Άλφρεντ Χίτσκοκ
Με τους: Ίνγκριντ Μπέργκμαν, Κάρυ Γκραντ, Κλάουντ Ρέινς, Αλέξης Μινωτής
Προβάλλεται από 12-7-2012

(Κριτική μου και στο myFilm)