Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2013

«Τα πουλιά» του Άλφρεντ Χίτσκοκ

Μία από τις καλύτερες ταινίες του «δάσκαλου» των ταινιών αγωνίας Άλφρεντ Χίτσκοκμ προβάλλεται ήδη στους κινηματογράφους, σε διανομή Seven Films.
Πρόκειται για ένα θρίλερ αγωνίας παραγωγής 1963, βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα που έγραψε το 1952 η Δάφνη Ντι Μοριέ, που με το ομώνυμο μυθιστόρημά της είχε εμπνεύσει τον Χίτσκοκ και για την ταινία «Ρεββέκα».
Πρωταγωνιστες της ταινίας «Τα πουλιά» είναι η Τίπι Χέντρεν, ο Ροντ Τέιλορ κι η Τζέσικα Τάντι. Το σενάριο έγραψε ο Έβαν Χάντερ, στον οποίο ο Χίτσκοκ ζήτησε να αναπτύξει καινούργιους χαρακτήρες και να γράψει υπόθεση, που να είναι διαφορετική από το μυθιστόρημα της Ντι Μοριέ, κρατώντας ως μοναδικό κοινό στοιχείο τις ανεξήγητες επιθέσεις των πουλιών του διηγήματος. Η ταινία δεν συνοδεύεται από μουσική υπόκρουση, ο σκηνοθέτης χρησιμοποίησε ηχητικά εφέ σε εναλλαγή με περιόδους σιωπής.
Ο Χίτσκοκ είχε οραματιστεί την ταινία με πρωταγωνιστές τους Γκρέις Κέλι και Κάρι Γκραντ. Η Κέλι όμως, μετά το γάμο της με τον πρίγκιπα Ρενιέ του Μονακό, είχε αποσυρθεί από τα κινηματογραφικά δρώμενα κι ο Γκραντ δεν ήταν διαθέσιμος εκείνη την περίοδο. Έτσι ο σκηνοθέτης ανέθεσε τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην άσημη ακόμα τότε Τίπι Χέντρεν και στον Ροντ Τέιλορ. Κι οι δυο ηθοποιοί υπέγραψαν συμβόλαιο για μελλοντικές συνεργασίες με το σκηνοθέτη, αλλά μόνο η Χέντρεν γύρισε άλλη μια ταινία με τον Χίτσκοκ το «Μάρνι» (Marnie, 1963), με συμπρωταγωνιστή μάλιστα τον Σον Κόνερι πριν γίνει διάσημος με το ρόλο του 007.

Η ταινία γυρίστηκε στο Μποντέγκα Μπέι. Ένας χωρικός της περιοχής πληροφόρησε τον σκηνοθέτη πως κοράκια μπορούσαν να γίνουν ιδιαίτερα επιθετικά σε οικόσιτα ζώα. Από αυτό εμπνεύστηκε το θάνατο του αγρότη με το ξερίζωμα των ματιών του. Το σπίτι με το αγρόκτημα ήταν παλιά ρωσική φάρμα του 1849 καθώς στην περιοχή ζούσαν τον 19ο αιώνα πολλοί ρώσσοι από την εποχή που κατείχαν την Αλάσκα.
Η ταινία «Τα πουλιά» έχει δει τις πιο ποικίλες και αλληλοσυγκρουόμενες ερμηνείες. Οι κυριότερες είναι η ψυχαναλυτική και η θρησκευτική. Σύμφωνα με την πρώτη, η επιθετικότητα των πουλιών είναι η εικονογράφηση των εντάσεων ανάμεσα στα πρόσωπα του έργου. Μια επιθετίκοτητα μέσα από το Οιδιπόδειο. Είναι η αντίδραση της μητέρας στην ερωτική σχέση του Μιτς και της Μέλανι που γεννά την παράλογη αντίδραση των πουλιών.
Σύμφωνα με τη δεύτερη, είναι μια κοσμική παραβολή πάνω στις έννοιες του χάους και της καταστροφής. Η πιο σημαντική σκηνή της ταινίας λέει ο Pierre Lherminier, είναι αυτή που επιτίθενται τα πουλιά στην πόλη. Στο εστιατόριο, με διάφορα πρόσωπα μαζεμένα, είναι κι ένας μεθύστακας που απαγγέλλει τη Βίβλο και συνδέει την επίθεση των πουλιών με το επικείμενο τέλος του κόσμου.Το μειονέκτημα αυτών των αναγνώσεων είναι πως ερμηνεύουν μέρος της ταινίας κι όχι τελικά όλη την ταινία. Ωστόσο, ο ίδιος ο σκηνοθέτης δεν εξηγεί την ταινία με παραεπιστημονικό τρόπο ή φιλοσοφικό αφήνοντας στον θεατή να την αναγνώσει όπως θέλει.
Η ταινία «Τα πουλιά» είναι η μοναδική ταινία «φανταστικού σινεμά» στη χιτσκοκική φιλμογραφία.

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αμαρυσία της 26/7/2013 - φωτογραφία από την εταιρεία διανομής Seven Films)