Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2013

«Το ατύχημα – Ένας παραλογισμός αυτοκαταστροφής»

Διαβάζοντας το βιβλίο του καθηγητή Δρ Σπύρου Σιμσίρογλου με τίτλο «Το ατύχημα – Ένας παραλογισμός αυτοκαταστροφής» (εκδόσεις Νέα Σκέψη, 1994), που βασίζεται σε επιστημονικά και στατιστικά δεδομένα καθώς και πολυετείς παρατηρήσεις, το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι αποκλειστικά υπεύθυνος για κάθε ατύχημα είναι ο παράγων Άνθρωπος, ο οποίος είτε από άγνοια είτε από αμέλεια οδηγείται στο Ατύχημα, το οποίο στο βιβλίο αντιμετωπίζεται ως «νόσημα συμπεριφοράς» και όχι ως «κακιά ώρα», ή «μοιραίο και αναπόφευκτο».
Αδιαπραγμάτευτη συνθήκη «πυροδότησης» ενός ατυχήματος, υποστηρίζει ο συγγραφέας, είναι η  ροπή   υπερβατικών  ενεργειών  του ανθρώπου απέναντι στις προκλήσεις για την ικανοποίηση, όχι μόνο των ζωτικών του αναγκών, αλλά  κυρίως των επιθυμιών του.
Αυτός είναι και ο λόγος, που τα δυστυχήματα γενικά, συμβαίνουν μόνο στον Άνθρωπο, αφού αυτός ο ίδιος τα προκαλεί, με βουλητικές παρεμβάσεις, τροποποιώντας τις ενστικτώδεις ζωικές του προσαρμογές αυτοσυντήρησης.
Τα ατυχήματα, ισχυρίζεται ο συγγραφέας, προέρχονται από Ανθρώπους, που παρουσιάζουν, ενδεχομένως, κάποιο βαθμό προκαλούμενου περιστασιακά -ακόμη και συχνά- σε ορισμένες περιόδους (επιρρέπεια), ενός ήπιου βαθμού «ολιγοφρενίας», όπως εκείνου της «μωρίας», που χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά της παιδικής ηλικίας, από όπου και η ίδια η λέξη.
Έτσι, το ατύχημα διαιωνίζεται από άγνοια ή και προκατάληψη που συνοψίζεται στη φράση «ήταν μοιραίο». Αναφερόμενος ειδικότερα, στην περίπτωση του τροχαίου δυστυχήματος, ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι ο ανθρώπινος παράγων είναι αποκλειστικά υπεύθυνος, ακόμα και όταν το δυστύχημα αποδίδεται σε αόριστες έννοιες όπως «η υπερβολική ταχύτητα».
Η υπερβολική ταχύτητα δεν είναι μια οντότητα, ένα τέρας, που παρεμβαίνει και δημιουργεί το δυστύχημα. Η υπερβολική ταχύτητα οφείλεται στο γεγονός ότι ο οδηγός ενός αυτοκινήτου πατάει το γκάζι περισσότερο, σε βαθμό που δεν μπορεί να ελέγξει το όχημά του. Ο οδηγός ευθύνεται και όχι αόριστα η «υπερβολική ταχύτητα».
Με την πολυετή παρατήρηση και τη στατιστική, προκύπτει ότι ακόμα και όταν οι αρμόδιοι επικαλούνται την ακαταλληλότητα της ασφάλτου, ή την έλλειψη σήμανσης, προκειμένου να αποδοθούν ευθύνες για ένα τροχαίο δυστύχημα, πάλι υπεύθυνος είναι ο παράγων Άνθρωπος, χωρίς να απεκδύεται της ευθύνης και ο οδηγός ενός οχήματος, ο οποίος οδηγώντας νηφάλια, πρέπει να έχει αντιληφθεί ότι «κάτι δεν πάει καλά στο δρόμο» και να οδηγεί προσεκτικά.
Αναφερόμενος στους Συνειδητούς και στους Ασυνείδητους Παράγοντες της πρόκλησης ενός ατυχήματος ο συγγραφέας, αναφέρει χαρακτηριστικά μεταξύ των Συνειδητών Παραγόντων, τις:
1.    Συνθήκες του ατυχήματος
2.    Πράξεις ή
3.    Παραλείψεις του Υποκειμένου.
Από την άλλη, στους Ασυνείδητους Παράγοντες ενός ατυχήματος περιλαμβάνονται:
1.    Η ηλικία
1.    Το φύλο
2.    Το διανοητικό επίπεδο
3.    Οι  αναπηρίες  (μάτια, χέρια, πόδια, μέση, κ.ά.)
4.    Το «σύνδρομο άπνοιας ύπνου» -  ροχαλητό   (υπνηλία)
5.    Οι  χρονιές σωματικές παθήσεις  (αρτηριοσκλήρωση, αρθριτικά κ.ά.)
6.    Οι  χρονιές διανοητικές παθήσεις (άνοια, επιληψία, μανιοκατάθλιψη)
7.    Ο  αυτοματισμός των συνηθειών (κάπνισμα κ.ά.)
8.    Τα ψυχιατρικά «κίνητρα» παραβάσεων, όπως: Η  επιβεβαίωση – αναγνώριση  (ανταγωνισμός,  επίδειξη  κ.ά.) - Η  προκατάληψη περί του «μοιραίου»  (η άγνοια, η ελπίδα) - Το αίσθημα ασφάλειας  (αμεριμνησία, ανετοιμότητα) - Η  επιρρέπεια (συχνή επανάληψη αυχημάτων) - Η  βιασύνη - Η  οξυθυμία - Η  περιέργεια - Η  αδιαφορία - Η  επιθετικότητα  κ.ά.
Συμπυκνώνοντας τις 170 σελίδες του βιβλίου του, ο κ. Σπ. Σιμσίρογλου, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Οποτεδήποτε, οπουδήποτε και οπωσδήποτε το οποιοδήποτε λάθος οδηγεί, μετουσιώνεται, μεταφράζεται, καταλήγει ή βιώνεται σε κάποιο Ατύχημα και απ’ όλα τα πλάσματα της φύσης Λάθος κάνει μόνον ο Άνθρωπος. Γι’ αυτό δεν πρέπει να υπάρχει η διάκριση σε Ανθρώπινο Λάθος. Μήπως υπάρχει κάποιος, που από το πρωί μέχρι το βράδυ να μην είναι στο έλεος ενός σωρού λαθών; Το ταυτισμένο με τον άνθρωπο Λάθος, λοιπόν, που οδηγεί σε Ατύχημα, γεννιέται είτε από Άγνοια, είτε από Αμέλεια. Όχι από την Κακιά Ώρα και το Αναπόφευκτο».