Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

Ο φασισμός στην καθημερινότητά μας

• Κάθομαι που λέτε μπροστά στη λευκή οθόνη του υπολογιστή μου να γράψω και αυτά που έχω στο μυαλό μου είναι τόσα πολλά, που δεν ξέρω από πού να αρχίσω.
Πέραν του γεγονότος ότι έχουν αναφερθεί κι άλλοι και ίσως καταλήξω να γράφω κοινοτοπίες.
• Σαν τη μεγάλη κοινοτοπία της Χάνα Άρεντ (που είδα πρόσφατα στον κινηματογράφο) που θεώρησε τον Άιχμαν αθώο της σφαγής των Εβραίων στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, επειδή «έκανε τη δουλειά του, βάσει εντολών».
Τι να γράψω, όταν από πέρυσι έγραφα ότι τα όρια μεταξύ της «ιερής αγανάκτησης», της «κοινωνικής έκρηξης» και της «ανεξέλεγκτης βιαιοπραγίας» έχουν αρχίσει να γίνονται δυσδιάκριτα;
Τον Ιανουάριο μόλις, του 2013, έγραφα εδώ και στο ιστολόγιό μου, με τίτλο «Θερίζουν ό,τι έσπειραν» ότι το γιαούρτωμα, το μπουγέλωμα και το χαστούκι κατά των βουλευτών, που μένουν ατιμώρητα δεν θα έχουν καλή κατάληξη.
Διότι είναι αξιόποινες πράξεις, κατά το κοινό ποινικό δίκαιο.
Όπως αξιόποινες είναι και οι βιαιοπραγίες κατά αλλοδαπών και ημεδαπών πολιτών, απ’ όπου κι αν προέρχονται.
Αλλά ποιος επικαλείτο το ποινικό δίκαιο τόσο καιρό;

Και φτάσαμε στο μαχαίρωμα.
Και τώρα που φτάσαμε σ’ αυτό, πιάσαμε την άλλη άκρη.
Και από τη μια, η απονομή δικαιοσύνης σαφώς μου αρέσει. Αλλά βρε παιδί μου, γίνεται τόσο βιαστικά και γρήγορα, που ανησυχώ.
Θα μου πείτε γιατί;
Διότι είμαι στο Δημοτικό Συμβούλιο της Τρίτης (1/10/13) και οι δημοτικοί σύμβουλοι θέλουν να εγκριθεί ψήφισμα «κατά του φασισμού», «κατά του ναζισμού», «κατά του μορφώματος», όλων μαζί ή χώρια και με τέτοια φασαρία και με τόσες απουσίες, που μπερδεύομαι.
Διότι, ξαφνικά μέσα στο χαμό κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι, στην ψηφοφορία για το «ψήφισμα κατά…», ακούγονται να ψηφίζουν «απέχω».
Διότι, ξαφνικά επίσης, ο «απέχων» κ. Ιατρίδης πετάει και τη φράση, ότι όλη αυτή η φασαρία των ημερών, είναι «ο φερετζές» όλων των άλλων μέτρων που εγκρίθηκαν ή εγκρίνονται «κατ’ εντολή της τρόικας».
Διότι ξαφνικά, τέλος, ακούω δημοτικό σύμβουλο να ψιθυρίζει: «Και γιατί να εγκρίνω το ψήφισμα; Και αν αυτοί που συνελήφθησαν αθωωθούν; Θα το εγκρίνω αφού τιμωρηθούν…».
Να μην αναφέρω δε, νεαρούς δημοτικούς συμβούλους της πλειοψηφίας που κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας «είχαν πάει στην τουαλέτα» και ήσαν «εκτός αιθούσης»…
Αυτά όλα μαζί, με έβαλαν σε μια ανησυχία…
Και σκέφτηκα: Ποιος θα ψηφίσει κατά του φασισμού στο Δημοτικό Συμβούλιο;
Αυτός που όταν διαφωνείς μαζί του, σου αφαιρεί το λόγο;
Αυτός που όταν διαφωνείς μαζί του, ως επιχείρημα επικαλείται τις αμαρτίες διοικήσεων που απέχουν από σήμερα δεκαετίες;
Ή αυτός που όταν έχεις δίκιο (προφανές) σε βγάζει τρελό επειδή έχει την εξουσία;
Διότι αυτά που συμβαίνουν σήμερα, δεν είναι σημερινά.
• Είναι αποτέλεσμα πολλών ετών φασιστικής νοοτροπίας. Στην καθημερινότητά μας.
Προχθές κιόλας, ένα αυτοκίνητο στην οδό Τζαβέλλα, κατευθυνόταν από Β. Όλγας προς Ηρώδου του Αττικού (ενώ η Τζαβέλλα είναι μονόδρομος από Ηρώδου Αττικού προς Β. Όλγας).
Ύστερα, έστριψε προς τα κάτω την Ηρώδου Αττικού, προς την  Αριστοτέλους (ενώ είναι μονόδρομος από την Αριστοτέλους προς το ΚΑΤ).
Όταν δε στη γωνία έκανα νόημα στον οδηγό, ότι πάει συνεχώς παράνομα, σήκωσε τους ώμους σε στυλ «και σένα τι σε νοιάζει;».
Προ καιρού δε, ποδηλάτης με χτύπησε από πίσω στην Ερμού στο Μαρούσι και όταν του είπα «εδώ δεν είναι δρόμος και να προσέχεις», μου απάντησε «είναι πεζόδρομος όμως και να προσέχεις εσύ».
Οπότε, στους πεζόδρομους και στα πεζοδρόμια να προσέχουν οι πεζοί και στους δρόμους… να μην προσέχουν οι οδηγοί.
Το σημερινό σκίτσο δε, του Δημήτρη Χατζόπουλου, το αλίευσα από το «Google-Εικόνες» όταν έψαχνα για κάτι επίκαιρο, πληκτρολογώντας τη λέξη «φασισμός», σκέτη.
Σκέφτομαι κι άλλα. Αλλά δεν με παίρνει ο χώρος. Θα επανέλθω.
(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αμαρυσία στις 5/10/13)