Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

Ένα γκρίζο και μεταλλικό τοπίο

Ο φίλος και συνεργάτης της Αμαρυσίας Γιώργος Πάλλης, έγραψε ένα εύστοχο και με το δικό του καυστικό τρόπο, άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 28/6/14 στην εφημερίδα και με καλύπτει πλήρως αναφορικά με τον πεζόδρομο Ερμού, για τον οποίο έχω γράψει κάποια πράγματα ΕΔΩ στο μπλογκ, όχι όμως με το δικό του στυλ, το οποίο με γοητεύει. Φυσικά και πήρε αμέσως απάντηση από το Γραφείο Τύπου του Δήμου Αμαρουσίου, το οποίο διαθέτει μια ισοπεδωτική γραφή, όπως του χειρότερου ανώνυμου μπλόγκερ, την οποία αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε στην εφημερίδα υπό τον τίτλο.«Πιο ανθρώπινο το Κέντρο και η Αγορά»
Το άρθρο του Γιώργου έχει ως εξής 
«Δύο μήνες πέρασαν ήδη από τα πανηγυρικά εγκαίνια του έργου της «βιοκλιματικής ανάπλασης» του κέντρου του Αμαρουσίου και την παράδοσή του στους πολίτες. Το γεγονός εορτάστηκε με επίκεντρο τον επανεκλεγέντα Δήμαρχο Αμαρουσίου κ. Γ. Πατούλη και, καθώς συνέβη να εγκαινιαστεί ένα μήνα πριν από τις εκλογές, αξιοποιήθηκε ιδιαίτερα στον προεκλογικό του αγώνα, όπου μεταξύ άλλων κυριάρχησε το επίθετο βιοκλιματικός – βιοκλιματική - βιοκλιματικό. 
Είναι όμως καιρός να διερωτηθούμε, τί μένει στο Μαρούσι από αυτό το έργο, μετά την επικοινωνιακή προβολή του κ. Δημάρχου; Ποια είναι η νέα εικόνα του κέντρου της πόλης μετά από αυτή τη μείζονα επέμβαση, που εκτείνεται από τη λεωφόρο Κηφισιάς μέχρι το σταθμό του τρένου;  
Το πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση στο νέο κέντρο είναι το χρώμα του –ή μάλλον, η απουσία χρώματος. Παντού κυριαρχούν το γκρίζο του γρανίτη και το μέταλλο των δεκάδων στύλων - κουτιών φωτισμού, που «φυτεύτηκαν» σε πυκνή παράταξη σε όλο το μήκος των αναπλασμένων οδών.
Μεταλλικοί είναι ακόμα και οι κάδοι αποριμμάτων, σε μεγάλο μάλιστα ορθογώνιο σχήμα, που απαιτεί κάποια δόση φαντασίας για να αντιληφθεί κανείς τη χρησιμότητά τους. Πριν δε από λίγες μέρες, τα μεταλλικά στοιχεία συμπληρώθηκαν με τεράστιες ορθογώνιες «πύλες» στις εισόδους των πεζοδρόμων, που μοιάζουν πλέον με εισόδους διοδίων ή σταθμών ΚΤΕΟ. 
Την εικόνα αυτή, του γκρίζου με το δάσος των μεταλλικών στύλων, προσπαθούν να εξωραΐσουν μερικά μικροσκοπικά συντριβάνια - γούρνες, τοποθετημένα σε κεντρικές διασταυρώσεις, και μία απομίμηση πυξίδας, που θυμίζει το έμβλημα της Ατλαντικής Συμμαχίας, του ΝΑΤΟ. Το γκρίζο του γρανίτη διακόπτουν επίσης ταινίες από γυαλί, κάτω από τις οποίες κρύβονται άσπρα και κόκκινα κεραμικά επάνω σε λευκή άμμο και τρεχούμενα νερά. Και γράφουμε κρύβονται, διότι ακόμα και με το νυχτερινό φωτισμό τους, οι ταινίες αυτές είναι τόσο θαμπές από την υγρασία και τους υδρατμούς, ώστε να μη φαίνεται σχεδόν τίποτε από τα εκθέματά τους. Σημειωτέον ότι κεραμικά με αυτό το σχήμα και χρώμα δεν παράγονταν ποτέ στα αγγειοπλαστεία του Αμαρουσίου. Όσο για τα τρεχούμενα (και επίσης αόρατα) νερά, αυτά συμπληρώνονται με μικρούς πίδακες που εκτοξεύονται μέσα από μεταλλικές σχάρες, σαν να πρόκειται για βλάβη στο δίκτυο της ΕΥΔΑΠ.   
Το χειρότερο όμως είναι ότι στο νέο κέντρο του Αμαρουσίου δεν έχουν θέση τα δέντρα. Θα περίμενε κανείς ότι μια «βιοκλιματική ανάπλαση» θα περιλάμβανε πολύ πράσινο, ότι θα αυξάνονταν τα μεγάλα δέντρα στους πεζοδρόμους και θα τους έκαναν σκιερούς. Αντιθέτως, η φύτευση που έγινε τώρα αφορά σε συστοιχίες μεγάλων μεταλλικών στύλων - κουτιών φωτισμού και μικροφωνικής εγκατάστασης –τόσο  πολλών, που από ορισμένα σημεία δίνουν την εντύπωση ενός τείχους.
Πού και πού έχουν τοποθετηθεί και μεταλλικές αψίδες, που οδηγούν στο πουθενά. Και στην οδό Ερμού φυτεύθηκαν δειγματοληπτικά μερικές μανόλιες, γνωστό παραδοσιακό φυτό της Αττικής που φημίζεται για τον μεγάλο και παχύ ίσκιο του. 
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πολλά σημεία όπου υπήρχαν παλαιότερα δέντρα και είχαν εν τω μεταξύ ξεραθεί, οι κενές θέσεις τους καλύφθηκαν προσεκτικά με γρανίτη. 
Στην οδό Μητροπόλεως, τουλάχιστον, έχουν τοποθετηθεί στα κάγκελα πολυάριθμες γλάστρες από πλαστικό –βιοκλιματικής προφανώς σύστασης. 
Κατά τη γνώμη μας, η νέα εικόνα του κέντρου του Αμαρουσίου είναι αδιάφορη και απογοητευτική. Το μόνο που εξασφαλίζει είναι άνετο περπάτημα και άφθονο χώρο για τραπεζοκαθίσματα. Ούτε πράσινο, ούτε σκιά, ούτε αισθητική αναβάθμιση. Τα όσα περιγράφουν οι ομιλίες και τα δελτία του προσωπικού γραφείου Τύπου του Δημάρχου Αμαρουσίου αγγίζουν τα όρια του αστείου, συγκρινόμενα με την πραγματικότητα. 
Τα χαμόγελα όμως παγώνουν στη σκέψη ότι η χαμένη αυτή ευκαιρία για το κέντρο του Αμαρουσίου στοίχισε επάνω από 7.000.000 ευρώ, δηλαδή 2.380.000.000 παλαιές δραχμές. Το αστρονομικό αυτό ποσόν έρχεται προφανώς σε αντίφαση με το κάτω του μετρίου αποτέλεσμα. Ο κ. Δήμαρχος δηλώνει πάντως υπερήφανα ότι το κόστος καλύφθηκε μόνον από ευρωπαϊκές πιστώσεις και δεν θα επιβαρύνει κανέναν δημότη –δηλαδή για άλλη μια φορά, φερθήκαμε έξυπνα και σπαταλούμε το κοινοτικό χρήμα κατά το δοκούν.»