Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Η ωραία της ημέρας - La belle de jour

Η ταινία της εβδομάδας, αυτή τη φορά έρχεται από το παρελθόν, είναι μια ταινία του 1967, που στάθηκε η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία του πιο γνωστού αναρχικού διανοούμενου, του Luis Bunuel και είναι μια από τις πιο σημαντικές κλασικές ερωτικές ταινίες όλων των εποχών. Αναφέρεται σε μια σουρεαλιστική ιστορία, που παρουσιάζει μια ευυπόληπτη γυναίκα της μεσοαστικής τάξης να εργάζεται σε πορνείο.
Βασισμένη σε ένα μέτριο και συμβατικά δομημένο μυθιστόρημα του Joseph Kessel (κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ), απογειώνεται στα χέρια του μεγάλου δημιουργού.
Ο εξαίρετος Ισπανός σκηνοθέτης κινηματογραφικά εθισμένος με την μοντέρνα μεγαλοαστική τάξη και την σήψη της, αποπειράται μια ακόμα προσέγγιση της αγαπημένης του θεματικής και για άλλη μια φορά δε διστάζει να ασκήσει έντονη κριτική στον καθωσπρεπισμό της αστικής τάξης, αλλά και να εκφράσει μια συγκεκαλυμμένη απέχθεια προς τον κλήρο, παραμένοντας σταθερός στην εμμονή του με τη στέρηση και ιδιαίτερα τη σεξουαλική.
Ένα αριστοτεχνικό παιχνίδι ανάμεσα στο πραγματικό και το φαντασιακό, από έναν Μπουνιουέλ χλευαστικό απέναντι στα αστικά ερωτικά ήθη όσο ποτέ.
Η ταινία  παραμένει μία από τις πιο σημαντικές μελέτες του κινηματογράφου, γύρω από το σεξ, το θάνατο, το φετιχισμό και τη φαντασία. Ο Bunuel, εξερευνά  την αβέβαιη γραμμή ανάμεσα στη φαντασία και τη πραγματικότητα, τραβώντας τους θεατές του σ' έναν πολύπλοκο, απίθανο, πολυεδρικό κόσμο, όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται και χωρίς να ξεκαθαρίζει αν αυτά που βλέπουμε είναι φαντασιώσεις της ηρωίδας ή αν γίνονται στην πραγματικότητα, παίζοντας έτσι με τα όρια του πραγματικού, του ονείρου, της οπτασίας και της μνήμης.
Υπόθεση: Η Σεβερίν, η όμορφη, αλλά ψυχρή ερωτικά, σύζυγος ενός γιατρού, γίνεται πόρνη πολυτελείας σε οίκο ανοχής, με το ψευδώνυμο «Ωραία της Ημέρας». Εκεί εκπληρώνει όλες τις σεξουαλικές φαντασιώσεις της, αλλά και αυτές των πελατών της. Όσο περισσότερο επιδίδεται σε αυτές, τόσο πιο τρυφερή γίνεται με τον άντρα της. Η ταινία αρχίζει όπως ακριβώς τελειώνει, μ' ένα όνειρο. Μήπως και το μεσοδιάστημα αποτελεί ένα όνειρο; Μια σεξουαλική φαντασίωση της Σεβερίν; Μήπως όλα όσα βιώνει εκτυλίσσονται στη φαντασία της και δε λαμβάνουν ποτέ χώρα; Ποιος μπορεί να πει με σιγουριά ότι ο «ανίκανος» σύζυγος δεν είναι κατασκεύασμα της φαντασίας της για να δηλωθεί η ανικανότητά της να συνευρεθεί μαζί του -έστω κι αν δεν ευθύνεται ο ίδιος γι' αυτήν; 
Σκηνοθεσία: Λουίς Μπουνιουέλ
Με τους: Κατρίν Ντενέβ, Μισέλ Πικολί, Ζαν Σορέλ, Ζενεβιέβ Πέιτζ, Πιέρ Κλεμεντί, Φρανσουά Φαμπιάν
Προβάλλεται από 18/9/14
(Παρουσίαση στην Αμαρυσία)