Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

Δεν πάμε καλά

Έχω αναφερθεί πολλές φορές στα φαινόμενα βίας, από την οργανωμένη μέχρι την "ανοργάνωτη", "αυθόρμητη" και την πρερχόμενη από αγανάκτηση. Ξεκινάει, από μικρά επεισόδια, του στυλ, "έλα μωρέ τώρα, και τι έγινε; Ένα χαστουκάκι έριξε" για να φτάσουν σε ανθρώπινες απώλειες. Ξεκινάει από τη φραστική βία και καταλήγει στην ένοπλη. Και αναρωτιόμουν από το Μάρτιο του 2012, μέχρι πού θα φτάσει αυτό; Αλλά το πράγμα έφτασε και προχώρησε. Μέσα στη Βουλή με φραστικές επιθέσεις των πατέρων του Έθνους και εκτός Βουλής με εμπρηστικές ενέργειες. Διαφωνείτε με κάποιον; Σας ρίχνει ένα περιποιημένο βρισίδι με Στυλ(ιο) και ζητάει μια πικρόχολη συγγνώμη. Καθάρισε. Ή βάζει φωτιά στα γραφεία σας (όπως χθες στην Athens Voice) και μετά γράφει και μια διακήρυξη για να δικαιολογήσει την ενέργεια. Δεν πάμε καλά. Και συνεχίζω να ανησυχώ για την κοινωνία μας διότι η εμπρηστική επίθεση στην Athens Voice δεν είναι απλώς ένα χτύπημα στην ελευθερία του τύπου και τραύμα για το δημοκρατικό πολιτισμό μας, είναι μια άγρια υπενθύμιση της έντασης και της έκτασης που έχει ο φασισμός στην καθημερινότητά μας.