Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

50 αποχρώσεις του γκρι - 50 shades of grey

Υπόθεση: Η φοιτήτρια λογοτεχνίας Αναστάζια Στιλ παίρνει συνέντευξη, για το περιοδικό του Πανεπιστημίου, από τον επιτυχημένο επιχειρηματία Κρίστιαν Γκρέυ. Νιώθει αμέσως τη δύναμη της γοητείας του, αλλά ταυτόχρονα η σκέψη του, της προκαλεί βαθιά ανασφάλεια. Πεπεισμένη ότι η συνάντησή τους δεν πήγε καλά, προσπαθεί να τον βγάλει από το μυαλό της, ώσπου εκείνος εμφανίζεται αναπάντεχα στο μαγαζί που δουλεύει και της προτείνει να βγουν. H Αναστάζια σοκάρεται μόλις συνειδητοποιεί πόσο πολύ επιθυμεί αυτόν τον άνδρα. Και, όταν εκείνος την προειδοποιεί να μείνει σε απόσταση, αυτό την κάνει να τον θέλει ακόμα περισσότερο. Όμως ο Γκρέυ βασανίζεται από τους δικούς του δαίμονες και η ανάγκη να εξουσιάζει τον κυριεύει. Καθώς ξεκινούν μια παθιασμένη ερωτική σχέση, η Αναστάζια ανακαλύπτει περισσότερα για τις δικές της επιθυμίες καθώς και για τα σκοτεινά μυστικά που ο Γκρέυ κρατά κρυμμένα στις σκιές της προσωπικότητάς του.
Κριτική: Όταν τον Ιανουάριο του 2013 σχολίαζα το μυθιστόρημα της Ε. Λ. Τζέιμς,  έγραφα ότι πρόκειται για μια κραυγαλέα περίπτωση μυθιστορήματος, που διαβάζεται ακόμα και πηδώντας σελίδες. Ε, το ίδιο μου συνέβη και στην ταινία, που ήταν τόσο πληκτική, ώστε πολλές φορές έβγαινα από την αίθουσα, χωρίς να έχω χάσει τίποτα από το αδιάφορο σενάριο και τις ψευδοφιλοσοφικές του κενολογίες.
Και αυτό όχι επειδή είχα διαβάσει το βιβλίο, που τηρείται κατά γράμμα, αλλά επειδή νόμιζα ότι «κάπου τα είχα δει όλα αυτά» και θέλω να πω ότι η ταινία είναι μια σύγχρονη «Εμμανουέλα», η οποία μας είχε συγκλονίσει τη δεκαετία του ’70 για την τόλμη της… και μη φτάσω στην «Ιστορία της Ο».
Η ουσία είναι ότι οι περιπέτειες μιας εργαζόμενης σε σουπερμάρκετ φοιτητριούλας 21 ετών, άβγαλτης και παρθένας (ναι, ναι), που πέφτει στα χέρια ενός πανέμορφου και πάμπλουτου άντρα, που θέλει να παίξει μαζί της το παιχνίδι του Κυρίαρχου αρσενικού με την Υποτακτική παιδούλα, είναι ελκυστικές, τόσο μεταξύ των καταπιεσμένων σεξουαλικά γυναικών, όσο και μεταξύ των ηδονοβλεψιών αντρών. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει στο φιλμ, από το ναυάγιο του οποίου η μόνη που επιπλέει είναι η πανέμορφη Ντακότα Τζόνσον και όχι λόγω του κορμιού της, αλλά του εκφραστικού προσώπου της που έχει κινηματογραφηθεί αισθησιακά από τη βρετανίδα σκηνοθέτρια Σαμ Τέιλορ-Τζόνσον. Όσο για τον Τζέιμι Ντόρναν, μια χαρά θα επιβιώσει ως φωτομοντέλο. 
Σκηνοθεσία: Σαμ Τέιλορ-Τζόνσον
Με τους: Τζέιμι Ντόρναν, Ντακότα Τζόνσον, Ρίτα Όρα, Μάρσα Γκέι Χάρντεν
Προβάλλεται από 12/2/2015