Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

Η Εβίτα δεν κοιμάται πια εδώ – Eva no duerme

Είδος: Δράμα
Σκηνοθεσία: Πάμπλο Αγουέρο
Παίζουν: Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Ντενίς Λαβάν, Ιμανόλ Αρίας, Σαμπρίνα Μάτσι
Προβάλλεται από 24/3/16
Υπόθεση: 1952. Η Εβίτα Περόν μόλις πέθανε. Μία από τις πιο αμφιλεγόμενες πολιτικές μορφές της σύγχρονης ιστορίας, πέθανε στην ίδια ηλικία με τον Χριστό και ταριχεύτηκε με μια νέα και καινοτόμα τεχνική για να γίνει η “Ωραία Κοιμωμένη”.
Εν τω μεταξύ, στην Αργεντινή, τα πραξικοπήματα διαδέχονται το ένα το άλλο και κάποιοι δικτάτορες θέλουν να βγάλουν το μύθο της Εβίτας από τη μνήμη του κόσμου. Έτσι το άψυχο σώμα της, μετά την ταρίχευση του, κλάπηκε από τη στρατιωτική χούντα και κρύφτηκε από το Βατικανό, με αποτέλεσμα το όνομα της να προκαλεί λαϊκές εξεγέρσεις τα χρόνια που ακολούθησαν.
Η ταινία ξεκινάει από την ημέρα που πέθανε και τελειώνει τη βραδιά που θάφτηκε, 25 χρόνια μετά (Διανομή: Feelgood)

Κριτική: Πιστεύοντας στην παγκόσμια αξία των εικόνων ο Πάμπλο Αγουέρο, έχει κάνει μια ταινία, με τη δική του εκδοχή πάνω στο θέμα του θανάτου της Εβίτας Περόν
της γυναίκας που η σύντομη παρουσία της άφησε τα σημάδια της στην ιστορία της Αργεντινής.
Η Εβίτα Περόν πέθανε στα 33 της και ταριχεύτηκε με μια καινοτόμα τεχνική για να γίνει η «Ωραία Κοιμωμένη» της πατρίδας της και ενώ τα πραξικοπήματα διαδέχονταν το ένα το άλλο και κάποιοι δικτάτορες ήθελαν να βγάλουν το μύθο της Εβίτας από τη μνήμη του κόσμου, το άψυχο σώμα της, μετά την ταρίχευση του, κλάπηκε από τη στρατιωτική χούντα και κρύφτηκε από το Βατικανό, με αποτέλεσμα το όνομα της να προκαλεί λαϊκές εξεγέρσεις στα χρόνια που ακολούθησαν.
Ο Πάμπλο Αγουέρο, κινείται ανάμεσα στο όνειρο, τη φαντασία και την πραγματικότητα, ακόμα και μέσα από σκηνές επικαίρων, όπως αυτή της αρχής της ταινίας,  όπου βλέπουμε τα πλήθη να καταλαμβάνουν ειρηνικά την Plaza de Mayo και να φέρνουν το τέλος σε μια δικτατορία, μόνο με την παρουσία τους.
Η παρουσία του Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ (τον θυμάμαι στο «Περί τυφλότητος» και στο «Νο»), του ηθοποιού με το ονειροπόλο και μελαγχολικό βλέμμα, δίνει πόντους στην ταινία, η οποία όμως δύσκολα κερδίζει κοινό έξω από τη νότια Αμερική, παρόλο που μπορεί κάποιος να την παρακολουθήσει από καθαρά ιστορικό ενδιαφέρον.