Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016

Short fuse

Είδος: Περιπέτεια δράσης
Σκηνοθεσία: Ανδρέας Λαμπρόπουλος,  Κώστας Σκύφτας
Παίζουν: Αποστόλης Τότσικας, Ευγενία Δημητροπούλου, Τάσος Νούσιας, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Θοδωρής Αθερίδης, Γιώργος Καραμίχος
TRAILER
Προβάλλεται από 21/4/16
Υπόθεση: Ο Άρης είναι ένας νέος κοντά στα τριάντα, πρώην ασκούμενος δικηγόρος, ο οποίος προσπαθεί να επανέλθει στο χώρο της νομικής ύστερα από μια μεγάλη αποτυχία που τον σημάδεψε. Αναγκάζεται να εργαστεί ως κούριερ για τα προς το ζην και μια μέρα, κατά τη μεταφορά ενός δέματος σε ένα εγκαταλελειμμένο αρχοντικό, δέχεται επίθεση από έναν άγνωστο. Όταν συνέρχεται, βρίσκεται ζωσμένος με εκρηκτικά, έναν μηχανισμό που μετράει αντίστροφα και ένα ακουστικό από το οποίο του μιλάει ένας μυστηριώδης άντρας. Αναγκασμένος να ακολουθήσει τις οδηγίες του, ο Άρης προσπαθεί να σώσει τη ζωή του ψάχνοντας το κατάλληλο κλειδί που θα απενεργοποιήσει τον μηχανισμό. Μέσα όμως από αυτές τις δοκιμασίες θα αναθεωρήσει όσα γνωρίζει για το παρελθόν και τις επιλογές του και θα βρεθεί σε ένα μαραθώνιο επιβίωσης, μεταξύ της αστυνομίας, εγκληματιών και του χρόνου ο οποίος ολοένα λιγοστεύει (Διανομή: Village)
Κριτική: Με τον τίτλο να υποδηλώνει ότι το target group αυτού του φιλμ βρίσκεται και εκτός Ελλάδος, η ταινία έρχεται να μας πει ότι όλα αυτά που βλέπουμε στις αμερικάνικες αστυνομικές ταινίες καταιγιστικής δράσης και μυστηρίου, μπορούν να συμβούν στη χώρα μας και μακριά από μένα ο όρος «αποτελεί μίμηση».
Δράση από την πρώτη στιγμή, μυστήριο γύρω από το γιατί άραγε συμβαίνουν όλα αυτά και κοφτό μοντάζ είναι τα χαρακτηριστικά του Short Fuse, το οποίο ακολουθεί τη λογική του «Σε βλέπω» (Saw) σε ανοιχτούς χώρους και χωρίς να κάνω σύγκριση μεταξύ τους. Ο ασκούμενος δικηγόρος που κάνει τον κούριερ για να ζήσει, προφανώς είναι άξιος της τύχης του. Το κακό όμως είναι πως είναι άξιος και της συμπεριφοράς του πατέρα του. Μπλέξιμο. Από την αρχή της ταινίας, ζωσμένος με εκρηκτικά, που κάποιος του τα «φόρεσε» ενώ είχε χάσει τις αισθήσεις του, τρέχει να σωθεί, ακολουθώντας οδηγίες από ένα ακουστικό ενσωματωμένο στα εκρηκτικά, αλλά όσο τρέχει τόσο περισσότερο μπλέκει.
Το κοφτό μοντάζ είναι αρκετά καλό, αν εξαιρέσουμε τις σκηνές όπου το script ξεχνά τι υπήρχε στην προηγούμενη σκηνή, οπότε στρίβεις από έναν αγροτικό δρόμο και βρίσκεσαι στη πυκνοδομημένη οδό Σόλωνος, ας πούμε. Ή ότι καβαλάς βιαστικός τη μοτοσικλέτα σου, χωρίς κράνος και την άλλη στιγμή το κράνος βρίσκεται στο κεφάλι σου. Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες για τους «συλλέκτες» του είδους.
Σφιχτή σκηνοθεσία, λοιπόν και στακάτο μοντάζ ανήκουν στα υπέρ της ταινίας. Οι ερμηνείες είναι λίγο ζωηρές και στεντόριες, υπάρχουν διάλογοι παντού, οι ήρωες φωνάζουν και μιλάνε ακατάπαυστα και οι ηθοποιοί δεν αξιοποιούνται ενώ είναι ταλέντα. Η φωτογραφία είναι αρκετά καλή, χωρίς να προδίδει την ταυτότητα των χώρων που έχουν επιλεγεί έξυπνα ομολογουμένως και έχουν φωτογραφηθεί από καλές γωνίες, για μια ιστορία που θα μπορούσε να διαδραματίζεται οπουδήποτε, το έγραψα και στην αρχή αυτό. Η ταινία γενικά, βλέπεται με σχετική αγωνία, θα έλεγα.
(Κριτική μου για το myfilm.gr)