Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

Νοσταλγώντας το φως – Nostalgia de la cruz

Είδος: Ντοκιμαντέρ
Σκηνοθεσία: Πατρίσιο Γκουσμάν
Προβάλλεται από 22/9/2016
Σύνοψη: Στη Χιλή, στην έρημο Ατακάμα, σε τρεις χιλιάδες πόδια υψόμετρο, αστρονόμοι από όλον τον κόσμο συγκεντρώνονται για να παρατηρήσουν τα αστέρια. Ο ουρανός της ερήμου είναι τόσο διαφανής ώστε τους επιτρέπει να βλέπουν τα όρια του σύμπαντος.
Πρόκειται, επίσης, για ένα μέρος που η σκληρή θερμότητα του ήλιου «πέφτει» πάνω στην ανθρώπινη υπόσταση, η οποία παραμένει άθικτη: στις μούμιες, τους ανθρακωρύχους και τους εξερευνητές. Όπως και στα ερείπια των πολιτικών κρατουμένων της δικτατορίας.
Κι ενώ οι αστρονόμοι εξετάζουν τους πιο μακρινούς γαλαξίες σε αναζήτηση εξωγήινης ζωής, ελάχιστα πιο κάτω από τα παρατηρητήρια, οι γυναίκες σκάβουν μες στην έρημο σε αναζήτηση αγνοούμενων συγγενών τους (Διανομή: AMA FILMS).
Κριτική: Στην ίδια λογική με το βραβευμένο «Το Μαργαριταρένιο Κουμπί» που είδαμε πέρυσι, έχει γυριστεί πριν λίγα χρόνια και αυτό το ντοκιμαντέρ, που με μια έξυπνη αφήγηση ασκεί κριτική στο καθεστώς Πινοσέτ και ας έχουν περάσει χρόνια από εκείνο το καθεστώς. Η μνήμη δε σβήνει.
Ο Γκουσμάν μέσα από τους χαρακτήρες του ντοκιμαντέρ του, θυμίζει στον κόσμο ότι οι δικτατορίες παρέρχονται, αφήνουν όμως βαθιά και ανεξίτηλα τα σημάδια τους. Οι γυναίκες που ψάχνουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα, θα συνεχίζουν να ψάχνουν μέχρι να πεθάνουν. Με αξιοπρέπεια. Ο αρχαιολόγος, τις βοηθάει να ξεχωρίζουν τον κόκκο άμμου που από κάτω του βρίσκεται ένας δολοφονημένος του Πινοσέτ και ο αστρονόμος αν και γεννήθηκε μετά το πραξικόπημα, αναλύει το πρόσφατο παρελθόν της χώρας του, ενώ ταυτόχρονα μελετάει γαλαξίες και αναλύει τις Μαύρες Τρύπες του διαστήματος, παραπέμποντας στις αντίστοιχες της οικονομίας. 
Οι μεταφορές του Πατρίσιο Γκουσμάν είναι εμφανείς.  «Η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα να κάνω μια απλή περιγραφή της ερήμου», λέει σε μια συνέντευξή του στον Φρέντερικ Γουάιζμαν. «Ήθελα να ανακαλύψω νέα στοιχεία από το παρελθόν που θα πρέπει να μάθει ο κόσμος. Η εμμονή μου με την αστρονομία από την εφηβεία μου, με ώθησε να κινηθώ σε δύο άξονες, στα παρατηρητήρια των αστρονόμων και στον ανθρώπινο πόνο που λαμβάνει χώρα κάτω από αυτά, εκεί που γυναίκες δίνουν το δικό του αγώνα για τους αγαπημένους τους». Έτσι έχτισε αυτό το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ που σε παρασύρει και σε κάνει κοινωνό της σύγχρονης και ταραχώδους ιστορίας της Χιλής.