Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Λευκός τρόμος

Είναι παραμονή Χριστουγέννων στη Σκωτία, κι ενώ μια σφοδρή χιονοθύελλα κατεβαίνει από το βορρά, ο Στάνλεϊ Όξενφορντ βρίσκεται για τις γιορτές στο απομονωμένο σπίτι του στο βουνό μαζί με τα παιδιά του και τα εγγόνια του. Λίγο νωρίτερα ένας υπάλληλός του βρίσκεται νεκρός, μολυσμένος από έναν επικίνδυνο ιό που φέρει ένα πειραματικό κουνέλι. Ο Στάνλεϊ που έχει βασίσει τα πάντα στο νέο φάρμακο που αναπτύσσει η εταιρεία του, η Όξενφορντ Μέντικαλ, εναντίον αυτού του φονικού ιού, είναι ήσυχος διότι έχει εναποθέσει την ασφάλεια των εγκαταστάσεων της εταιρείας του σε μια υπάλληλό του πρώην αστυνομικό, την Τόνι Γκάγιο που έχει ορκιστεί να προστατέψει με κάθε θυσία την εταιρεία και τον ίδιο τον Στάνλεϊ, με τον οποίο είναι μάλλον τσιμπημένη.
Τα πράγματα όμως δεν θα κυλήσουν ήρεμα, διότι κάποια οργάνωση θέλει τον φονικό ιό για τα δικά της ανομολόγητα σχέδια και έχει αναθέσει σε τρεις βίαιους κακοποιούς να τον κλέψουν. Χωρίς να γνωρίζει τα ακριβή σχέδια της οργάνωσης, ο Κιτ Όξενφορντ γιος του Στάνλεϊ που θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο από τον πατέρα του και παραγκωνισμένο από τα αδέλφια του, βοηθά τους τρεις αδίστακτους εγκληματίες να μπουν στις εγκαταστάσεις για να πάρουν τον ιό.
Ο Κεν Φόλετ χτίζει την ιστορία με σκηνές έτοιμες για να γυριστούν ταινία, με παράλληλη δράση και με τα κεφάλαια να χωρίζονται χρονικά ανά ώρα ή ανά δίωρο, αρχής γενομένης από την 1.00 π.μ. της Παραμονής με κορύφωση τα ξημερώματα των Χριστουγέννων. 
Οι ρεαλιστική περιγραφή των όσων διαδραματίζονται είναι εξαιρετικά γοητευτική και συναρπαστική, ενώ και οι χαρακτήρες είναι σωστά δομημένοι, ολοκληρωμένοι και είναι βγαλμένοι από τη σύγχρονη πραγματικότητα. Η εξέλιξη επιφυλάσσει πολλές ανατροπές και προσωπικά νόμιζα ότι ζούσα κάθε στιγμή, ενώ η πυκνότητα της γραφής του και η κλιμάκωση της αγωνίας είναι καθηλωτικά.
Ο «Λευκός τρόμος», που κυκλοφόρησε σε δεύτερη έκδοση το Νοέμβριο του 2015 από τις εκδόσεις BELL σε μετάφραση Νίκου Σπυριδάκη, είναι ένα από τα καλύτερα θρίλερ που διάβασα τον τελευταίο καιρό και το συνιστώ ανεπιφύλακτα για διάβασμα κοντά σε τζάκι μια κρύα νύχτα του χειμώνα και ας μη ρίχνει χιόνι έξω. Στο μυθιστόρημα, πέφτει άφθονο.