Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Το 'ριξα στον αθλητισμό

• Τέρμα με την πολιτική και την οικονομία και αρχίζω τα σπορ που κάνουν καλό και στη χοληστερίνη. Δεν γράφω άλλο για τα νέα μέτρα, τα νέα όρια αφορολόγητου, τις μειώσεις στις συντάξεις, που μου έφερναν κατάθλιψη.
• Αρχίζω τρέξιμο, λίγο παρακολούθηση ποδοσφαίρου και μπάσκετ από τον καναπέ στην τηλεόραση με μια πίτσα μπροστά και τέρμα η μιζέρια.
• Πριν βγω όμως για τρέξιμο, ρίχνω και μια ματιά στο twitter και στο facebook να δω πόσα like μου έχουν κάνει την τελευταία φορά που ανέβασα μια φωτογραφία με κάτι μπριζόλες που έτρωγα στη Σταμάτα.
• Μπαίνω στο facebook λοιπόν, και αρχίζω να βλέπω τους καυγάδες των ΠΑΟΚτζήδων με τους ΑΕΚτζήδες για τον τελικό του Κυπέλλου και τι διαβάζω; Συμπλοκές, ξύλο και μαχαιρώματα.
• Παρακάτω διαβάζω πως συνδυάζουν τη νίκη του ΠΑΟΚ με τη νέα πολιτική κατάσταση. Κι εγώ προσπάθησα να αποφύγω τα πολιτικά και να το ρίξω στο ποδόσφαιρο.
• Αφήνω το ποδόσφαιρο («Δεν έγινε εξυγίανση της παράγκας, όπως και γι’ αυτό είχε υποσχεθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ», σκέφτομαι) και πάω για μπάσκετ. Για να θυμηθώ και τα νιάτα μου, όταν το Μαρούσι έπαιρνε το Σαπόρτα. Πληκτρολογώ στο Google «Μαρούσι» και τι μου βγαίνει;
• «Τα αδέρφια Αντετοκούνμπο προπονούνται στο Μαρούσι», γράφει η Athens Voice και να μια τεράστια φωτογραφία με τα χαμογελαστά παιδιά στις κερκίδες του «Σπύρος Λούης». Πίσω τους, ο διαφανής τοίχος του γηπέδου με τα γκράφιτι που του «κοσμούν» την εξωτερική πλευρά. «Ε, δεν μπορεί να είναι photoshop» σκέφτομαι και αισθάνομαι ευτυχής. Είμαι τοπικιστής, αισθάνομαι και υπερήφανος που έφτασαν μέχρι το Μαρούσι.
• Να ‘στε καλά λεβέντες μου.
• Τόσο χάρηκα, που ανέβαλα το τρέξιμο. Είναι ωραία να κάθομαι και να τους βλέπω στην οθόνη του υπολογιστή μου.
(Δημοσιεύεται 13/5/2017 στην έντυπη Αμαρυσία)