Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Too good to be true

• Ξύπνησα που λέτε Τρίτη 23 Μαΐου το πρωί και είχα μια διαφορετική αίσθηση. Δεν ήταν όπως τη Δευτέρα, που είχα σηκωθεί  λίγο δύσθυμος, επειδή είχε χάσει ο Ολυμπιακός από την Φενέρ Μπαχτσέ στον τελικό.
• Εν πάση περιπτώσει, δεν ήταν και εύκολος ο αγώνας, ούτε γινόταν και σε ουδέτερη έδρα, με πολυποίκιλο φίλαθλο κοινό. Έτσι, ή χάνεις ή κερδίζεις. Μη τα θέλουμε όλα δικά μας. Τουλάχιστον έφτασε στον τελικό που και αυτό είναι μεγάλη υπόθεση.
• Too good to be true θα ήταν να παίρναμε το ευρωπαϊκό, σκέφτομαι και απορώ πώς θυμήθηκα αυτό το τραγούδι.
• Σηκώθηκα που λέτε, την Τρίτη 23 Μαΐου, άνοιξα το παράθυρο και μπήκε ένας άλλος αέρας στο σπίτι. Πιο καθαρός, ανάλαφρος, γεμάτος ευωδιές της άνοιξης και μελωδικούς ήχους από καλοθρεμμένα κοτσύφια.

• Αλλά κάπως μου φάνηκε ότι άκουσα και ήχο θάλασσας έξω από το παράθυρο. «Αθηνάααααα», φωνάζω έντρομος τη γυναίκα μου (όπως η Τζένη Καρέζη την ξαδέρφη της, Λίλυ Παπαγιάννη στο «Δεσποινίς Διευθυντής») «ακούω θάλασσα έξω από το σπίτι μας, ή είναι ιδέα μου;»
• «Ιδέα σου θα είναι» μου απαντά, «εκτός και αν είναι ο ήχος από το τσουνάμι των επενδύσεων, που περίμενε ο πρωθυπουργός μετά το Γιούρογκρουπ της 22ας Μαΐου».
• Προφανώς μου έκανε πλάκα. Ήταν ο ήχος από το αυτόματο πότισμα. Και τότε θυμήθηκα ότι ο πρωθυπουργός μας είχε μιλήσει για «τσουνάμι επενδύσεων», περιμένοντας ότι θα έκλεινε θετικά η συμφωνία στις 22 Μαΐου και μάλιστα με την επιφύλαξη ότι «τα νέα είναι too good to be true και ίσως αναγκαστώ να φορέσω γραβάτα».
• Να το πάλι το τραγουδάκι. Σιγά - σιγά θυμήθηκα το ρυθμό του και τους στίχους.
• Έφερα στο μυαλό μου την εικόνα του πρωθυπουργού μας με γραβάτα και του αφιέρωσα ολόκληρο τον πρώτο στίχο: «You’re just too good to be true».
(Από τη στήλη μου στην έντυπη Αμαρυσία - 27/5/17)