Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έπεα Πτερόεντα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έπεα Πτερόεντα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Το κάστανο, η νύφη και η ανάκαμψη

Σίγουρα κατηφορίζουμε και δεν φταίει το έδαφος. Παραφράζω την παροιμία «ή στραβός ειν’ ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε». Όπως και να έχει όμως, δεν πρόκειται να είμαι εγώ αυτός που θα βγάλω «το κάστανο» από τη φωτιά.

Είπα φωτιά και θυμήθηκα το βίντεο που έγινε και viral: Οι μπροστινοί προχωρούσαν σε διαδήλωση, οι πισινοί έσπαγαν βιτρίνες καταστημάτων στην οδό Ερμού στην Αθήνα και ο τελευταίος γύριζε το βίντεο για το YouTube. Τώρα, 67 καταστηματάρχες (εάν είναι νοικάρηδες ακόμα χειρότερα) καλούνται να πληρώσουν τη… νύφη.

Σαν προεκλογική εκστρατεία μου ακούγεται: Ο Τσίπρας «κατεβαίνει στην κοινωνία» και ο Μητσοτάκης «κατεβαίνει στη Λακωνία». Για να κάνω ρίμα: Και εμένα με τρώει η αγωνία γιατί δεν ξέρω τι με περιμένει στη γωνία.

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Πάμε για… «τρία σε ένα»;

«Tα δημόσια νοσηλευτήρια αξίζουν της εμπιστοσύνης και της στήριξής μας, πάνω από όλα γιατί εκεί υπηρετεί το πιο αξιόλογο έμψυχο δυναμικό», δήλωσε ο πρωθυπουργός μας μόλις βγήκε από το Ευγενίδειο νοσηλευτήριο, για να ευχαριστήσει το αξιόλογο έμψυχο δυναμικό του.
Τι θέλεις τι γυρεύεις όμως; Βγήκε καπάκι η ΠΟΕΔΗΝ και με ανακοίνωσή της, του το χάλασε. Εξήγησε ότι το Ευγενίδειο είναι Ανώνυμη Εταιρεία και οι γιατροί του πληρώνονται από τους ασθενείς ή την ασφαλιστική εταιρεία τους.
Πόσο αχάριστος είναι αυτός ο κ. Πολάκης! Τόσες φορές τον έχει καλύψει για τους τσαμπουκάδες του ο πρωθυπουργός, δεν μπορούσε να του το εξηγήσει, ώστε μη του ξεφύγει καμία «πατάτα»; Εκτός αν, ούτε κι αυτός το γνώριζε.
Αλλά ψάχνω ψύλλους στ’ άχυρα. Αυτοί δεν έμαθαν ποτέ (ή δεν τους νοιάζει;), τη διάκριση των εξουσιών σε τρεις ανεξάρτητες, που είναι κατοχυρωμένες και από το Σύνταγμα. Συν την άτυπη: αυτή του Τύπου, την Τέταρτη Εξουσία όπως τον αποκαλούν. Αλλά τα έχω ξαναγράψει, πιστέ μου αναγνώστη, μη σε κουράζω.
Το θέμα είναι αλλού:

Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Το "θεσμικό εμπόδιο" POS

Το έγραψε ο φίλος μου ο Γιώργος Α. στο facebook:
«- Δεσποινίς, να σας πληρώσω;
- Βεβαίως.
- Ορίστε η κάρτα μου.
- Α, δεν έχω μηχανάκι POS.
- Ναι, αλλά έχετε αυτοκόλλητο στην είσοδο, που αναφέρει ότι έχετε.
- Α, το έχουμε γιατί μας υποχρεώνουν να το βάλουμε.
- Σας υποχρεώνουν να το βάλετε, γιατί είναι υποχρεωτικό να έχετε POS.
- Ναι, αλλά δεν έχουμε. Είναι 8,50 ευρώ.
- Απόδειξη δεν μου έχετε φέρει. Ούτε ταμειακή έχετε;
- Ταμειακή έχουμε. Θέλετε να σας κόψω απόδειξη;
- Εσείς τι λέτε; Δεν πρέπει να μου κόψετε;
- Ε, άμα θέλετε, να σας κόψω».
Επίλογος του φίλου Γιώργου Α.: «Τουριστική περίοδος στην Ελλάδα των μνημονίων. Σωτηρία; Ούτε σαν ιδέα».
Κι όμως, η δεσποινίς, φίλε Γιώργο Α. ακολουθεί κυβερνητική πολιτική.

Σάββατο, 1 Ιουλίου 2017

Είμαστε όλοι εξωγήινοι(;)

  • Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης υπεραμυνόμενος την ανάθεση της προσωρινής αποκομιδής των απορριμμάτων σε ιδιώτες, μέχρι να διευθετηθεί το θέμα με τους συμβασιούχους, είπε: «δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, διότι (…) η πόλη έχει αφεθεί στη δυσοσμία (…) εάν αυτό που κάνω είναι ιδιωτικοποίηση, τότε εγώ είμαι εξωγήινος».
  • Εξωγήινος; Μια χαρά σε βρίσκω κυρ-Γιάννη μου. Μάλλον εμείς είμαστε οι εξωγήινοι, αφού κατορθώσαμε να επιβιώσουμε τόσες μέρες ανάμεσα σε τόσα σκουπίδια, τόση βρώμα και τέτοια δυσωδία.

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Αχ, βρε Τσέχωφ

Δε λέω, υπάρχουν εξαιρέσεις. Αλλά σε συνέλευση πολυκατοικίας 16 διαμερισμάτων (που συναντιόμαστε ανά διετία), είναι είδηση να μιλάει 1 και οι υπόλοιποι 15 να μένουμε άναυδοι.
Εκτός και αν είχα χάσει συνέχειες, επειδή έφτασα στη συνέλευση τελευταίος. Τι να πω;
Μπήκα την ώρα που μια κοπέλα έλεγε: «Είμαι παράλογη; Δεν ζητάω πολλά. Ένα Σαββατοκύριακο που έρχομαι στην εξοχή, θέλω λίγη ησυχία. Δεν μπορώ να ακούω ένα σκυλάκι να γαυγίζει συνεχώς».
Και άκουσα μια κυρία να απαντά: «Και εγώ ένα Σαββατοκύριακο που έρχομαι, έχω δικαίωμα να παίρνω μαζί μου το σκυλάκι μου. Με καλύπτει και ο νόμος. Αν εσείς θέλετε ησυχία, να πάτε στην Ελβετία».

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

...Μάη μήνα βρέχει

Μέσα Ιουνίου. Βρίσκομαι στο τρένο προς Μαρούσι, έξω ψιλοβρέχει. «Ο καιρός τρελάθηκε», μονολογώ.
«Στον καταραμένο τόπο, Μάη μήνα βρέχει», μου απαντά ο νεαρός απέναντί μου, ηλικία γύρω στα 27, γκρι κοστούμι χωρίς γραβάτα τσαλακωμένο «αλά Τσακαλώτος», μαύρο (ευτυχώς όχι κόκκινο) σακίδιο, πλαστικό ποτήρι με καφέ στο ένα χέρι και στο άλλο ipod, από το οποίο φοράει ακουστικό μόνο στο ένα αυτί. Κάτι πληκτρολογεί με τον αντίχειρα.
«Ακούστηκα;», ρωτάω με αμηχανία.
«Δεν πειράζει», μου απαντά ευγενικά, σταματώντας την πληκτρολόγηση. «Πολύς κόσμος παραμιλάει στις μέρες μας, ακόμα και για προσωπικά θέματα. Σας έλεγα λοιπόν, στον καταραμένο τόπο Μάη μήνα βρέχει». 
«Μα… έχουμε μέσα Ιουνίου. Ο Μάιος πέρασε…», τον διορθώνω.

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Προδότες και πατριώτες

• Αφού βούιξε επί μια βδομάδα σχεδόν το twitter και το facebook, ο κ. Καζάκος διευκρίνισε σε ραδιοσταθμό πως δεν είπε προδότες τους νέους που φεύγουν: «Είπα προδότες αυτούς που τους οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα, με αποτέλεσμα να φύγουν».
• Επιτέλους και ένας λογικός, που δεν ανακάλεσε λέγοντας «διαστρεβλώσατε τη δήλωσή μου».
• Μετά από αυτό, μάθαμε επιτέλους ποιοι είναι οι πραγματικοί προδότες και όχι εκείνοι, που θα τους κρέμαγαν οι «αγανακτισμένοι» στην πλατεία Συντάγματος με «λαϊκά δικαστήρια».
• Επίσης, μας δόθηκε και η ευκαιρία να μάθουμε ποιοι είναι οι αληθινοί πατριώτες (το εξ αντιδιαστολής επιχείρημα, που λέγαμε). Όπως:

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Η μικρή Λουλού

• 
Θυμήθηκα τα Μίκυ Μάους που μου έφερνε ο πατέρας μου όταν ήμουν μικρός.
• Έτσι ονομάζαμε -γενικά- τα εικονογραφημένα παιδικά περιοδικά (εκδόσεις Πεχλιβανίδη, τότε), που ήσαν μεταφρασμένα κόμικς με ήρωες του Ντίσνεϊ, κυρίως.
• Μεταξύ αυτών και «Η Μικρή Λουλού», μια πιτσιρίκα ναζιάρα και σκερτσόζα, μονίμως με το κόκκινο φουστανάκι της και την κίτρινη (όταν έσκυβε) κιλότα της, η οποία βασάνιζε με τις σκανταλιές της τα αγόρια, αλλά περισσότερο τον Τάμπυ, τον χοντρομπαλά.

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Too good to be true

• Ξύπνησα που λέτε Τρίτη 23 Μαΐου το πρωί και είχα μια διαφορετική αίσθηση. Δεν ήταν όπως τη Δευτέρα, που είχα σηκωθεί  λίγο δύσθυμος, επειδή είχε χάσει ο Ολυμπιακός από την Φενέρ Μπαχτσέ στον τελικό.
• Εν πάση περιπτώσει, δεν ήταν και εύκολος ο αγώνας, ούτε γινόταν και σε ουδέτερη έδρα, με πολυποίκιλο φίλαθλο κοινό. Έτσι, ή χάνεις ή κερδίζεις. Μη τα θέλουμε όλα δικά μας. Τουλάχιστον έφτασε στον τελικό που και αυτό είναι μεγάλη υπόθεση.
• Too good to be true θα ήταν να παίρναμε το ευρωπαϊκό, σκέφτομαι και απορώ πώς θυμήθηκα αυτό το τραγούδι.
• Σηκώθηκα που λέτε, την Τρίτη 23 Μαΐου, άνοιξα το παράθυρο και μπήκε ένας άλλος αέρας στο σπίτι. Πιο καθαρός, ανάλαφρος, γεμάτος ευωδιές της άνοιξης και μελωδικούς ήχους από καλοθρεμμένα κοτσύφια.

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Με πόνο καρδιάς, πάλι

• Εντάξει βρε παιδιά. Πώς κάνετε έτσι; Μια εμφάνιση με λευκή τουαλέτα ντραπέ, μεγάλο σκίσιμο και μαύρα πέδιλα, έκανε η κυρία και το κάνατε θέμα. Έλεος…
• Ασχοληθείτε με κάτι άλλο. Με τον κ. Δένδια -ας πούμε- που πέρασε μπροστά από τον κ. Κασιδιάρη, ενώ αγόρευε στη Βουλή.
• Πάντως, κ. Δένδια με όλο το σεβασμό, δεν σας είχε πει κανείς, ότι το παλικάρι είναι αψύ και είχε σηκώσει χέρι στο παρελθόν και στην κ. Κανέλλη;
• Με τόσες εξόδους στην αίθουσα, έπρεπε να περάσετε από μπροστά του ενώ αγορεύει; Χάθηκε να κάνατε λίγα βήματα παραπάνω και να βγείτε από την άλλη πλευρά;
• Ασχοληθείτε, επίσης, με το Ελληνικό, το οποίο η υπουργός Πολιτισμού, πρώτα το χαρακτήρισε χώρο αρχαιοτήτων και ύστερα ανακάλεσε την απόφασή της.

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Το 'ριξα στον αθλητισμό

• Τέρμα με την πολιτική και την οικονομία και αρχίζω τα σπορ που κάνουν καλό και στη χοληστερίνη. Δεν γράφω άλλο για τα νέα μέτρα, τα νέα όρια αφορολόγητου, τις μειώσεις στις συντάξεις, που μου έφερναν κατάθλιψη.
• Αρχίζω τρέξιμο, λίγο παρακολούθηση ποδοσφαίρου και μπάσκετ από τον καναπέ στην τηλεόραση με μια πίτσα μπροστά και τέρμα η μιζέρια.
• Πριν βγω όμως για τρέξιμο, ρίχνω και μια ματιά στο twitter και στο facebook να δω πόσα like μου έχουν κάνει την τελευταία φορά που ανέβασα μια φωτογραφία με κάτι μπριζόλες που έτρωγα στη Σταμάτα.
• Μπαίνω στο facebook λοιπόν, και αρχίζω να βλέπω τους καυγάδες των ΠΑΟΚτζήδων με τους ΑΕΚτζήδες για τον τελικό του Κυπέλλου και τι διαβάζω; Συμπλοκές, ξύλο και μαχαιρώματα.

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Όπως το βλέπει κανείς

• Τι να γράψω; Κοιτάζω τη λευκή οθόνη μπροστά μου, την αναμμένη τηλεόραση αριστερά μου (χωρίς ήχο) και ακούω και το ραδιόφωνο και σκέφτομαι: Άντε, ας μη γράψω τίποτα πολιτικό και μου την πέσουν πάλι ότι είμαι προκατειλημμένος. Μπορώ όμως;
• Να μη γράψω, ότι από τους 100.000 εργαζόμενους με μπλοκάκι απέμειναν μόνο 12.000, μετά από τους φόρους που επιβλήθηκαν; Και θα με ρωτήσεις: Γιατί να ασχοληθείς με αυτό;
• Επειδή, έχουν καταντήσει αστείοι.
• Διότι, αφού διαπίστωσαν ότι από τους εναπομείναντες 12.000 δεν μπορούν να μαζέψουν φόρους και ασφαλιστικές εισφορές (όπως θα μάζευαν από τους 100.000), βγαίνει η υπουργός Kοινωνικών Aσφαλίσεων, όπως διάβασα στην Καθημερινή, και δηλώνει ότι «το υπουργείο σχεδιάζει πρόγραμμα ενίσχυσης και επιδότησης ασφαλιστικών εισφορών των ανθρώπων που έχουν μισθωτή εργασία, αλλά ασφαλίζονται με μπλοκάκι».
• Δηλαδή, αφού τους τάραξε σε φόρους και εισφορές και τους ανάγκασε να καταθέσουν τα μπλοκάκια, τώρα θα τους επιδοτήσει τις εισφορές για να μπορεί να τους… τις εισπράξει.
• Δεν είναι κωμικό; Να μην το γράψω;

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Survivor και ξερό ψωμί

•«Εάν καταφέρουμε και εξηγήσουμε στον κόσμο ότι από το να έχει τη σύνταξη ο παππούς και να του παίρνει ένα 100άρικο το μήνα ο εγγονός, να πίνει φραπέ και να παίζει τάβλι, προτιμώ να του πάρω εγώ σαν κράτος -εφόσον είμαι σοβαρό- το 100άρικο και να το κάνω εργοδοτική εισφορά, να πάω να βρω δουλειά στο παιδί για να μην πίνει φραπέ».
•Αυτή είναι η εκδοχή του κ. Δημήτρη Καμμένου, βουλευτή των ΑΝΕΛ, για το που θα πρέπει να πάνε τα χρήματα που θα εισπράξει το κράτος από τις επερχόμενες περικοπές των συντάξεων.
•Δηλαδή, κρατάει το κράτος (εφ’ όσον είναι σοβαρό) ένα 100άρικο από όλες τις συντάξεις μικρές και μεγάλες και πάει (το σοβαρό κράτος) να βρει δουλειά στα παιδιά, για να μην πίνουν φραπέ.

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Αλλάζει ο γάιδαρος περπατησιά;

• Δευτέρα του Πάσχα. Απόγευμα. Κάθομαι σπίτι. Όχι χαζός θα ήμουν να είχα φύγει τριήμερο και να επέστρεφα. Ακούω ραδιόφωνο. Ένα σταθμό που δίνει το λόγο σε ακροατές-οδηγούς που βρίσκονται καθ’ οδόν προς Αθήνας.
• Ακούω που λες ένα ακροατή εγκλωβισμένο στην «υπερταχεία» Εθνική Οδό Αθηνών – Κορίνθου, να λέει στους ραδιοσχολιαστές: «Πάμε σημειωτόν και δεν φτάνει αυτό, η λωρίδα έκτακτης ανάγκης (ΛΕΑ) έχει καταληφθεί από “ορδές ασυνείδητων οδηγών” και γι’ αυτό θα πρέπει να δοθεί εντολή από κάποιον εισαγγελέα, ώστε να συλληφθεί ο διευθυντής της τροχαίας, που δεν κάνει καλά τη δουλειά του».
• Όπως το διαβάζεις. Κατηγορηματικά και απόλυτα. Κάποιος εισαγγελέας να συλλάβει το διευθυντή.
• Κάτσε ρε φίλε. Εσύ επιστρέφεις από διακοπές και ο εισαγγελέας πρέπει να είναι πάνω από το pc του να γράφει εντολές σύλληψης, ενώ ο διευθυντής της τροχαίας έπρεπε να είναι μέσα στη ΛΕΑ και να εμποδίζει τις… ορδές; Διότι μόνος σου μίλησες για «ορδές». 
• Τι να σου κάνει δηλαδή, ένας διευθυντής όταν υπάρχουν «ορδές ασυνείδητων»;
• Το θέμα, δεν είναι ο διευθυντής. 
• Το θέμα είναι η παιδεία ενός ολόκληρου λαού, φίλε ακροατή.

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Ένας μη δρόμος

• 
Δεν είναι πεζόδρομος και ας είναι στρωμένος με κυβόλιθους. Εάν ήταν, θα βλέπατε μόνον πεζούς να τον διασχίζουν. Δεν είναι και δρόμος. Εάν ήταν, δεν θα βλέπατε πεζούς να περπατούν στη μέση του. Θα περπατούσαν στα πεζοδρόμια.
• 
Είναι η οδός Δ. Ράλλη, στο Μαρούσι. Ένα «αρχαίο» κατασκεύασμα, που το διατηρούμε με ευλάβεια.
• 
Η παρούσα διοίκηση, ανάπλασε την πλατεία Ηρώων δύο (και αν προσθέσουμε τις μοκέτες με τις οποίες την έστρωσε για να «απωθήσει» τους skateboarders και τις αφαίρεσε τάχιστα), τρεις φορές.
• 
Επίσης, προέβη σε βιοκλιματική ανάπλαση, μιας πλατείας και τριών πεζόδρομων τοποθετώντας τεράστιες καμάρες και πλάκες που λεκιάζουν ανεξίτηλα.
• 
Επίσης, ξεκίνησε έργα για υπόγειο πάρκινγκ στην πλατεία Ευτέρπης. Έργο που θα είναι αντίστοιχο με τους κυβόλιθους της προηγούμενης διοίκησης. Θα βγει προβληματικό, διότι θα προσελκύει όλα τα αυτοκίνητα προς το κέντρο της πόλης για να παρκάρουν εκεί.
• 
Η παρούσα διοίκηση, δεν έκανε τίποτα όμως γι’ αυτόν τον κεντρικό μη δρόμο, που φυσικά δεν έχει ούτε υπερυψωμένα πεζοδρόμια.
• 
Προσέξτε καλά την εικόνα. Οι χώροι που προορίζονται για πεζοδρόμια δεξιά και αριστερά της οδού, είναι κατακλυσμένοι από σταθμευμένα αυτοκίνητα. Πίσω από το BMW (δεξιά) φαίνονται τουλάχιστον τέσσερα ακόμα οχήματα. Στην πραγματικότητα μέτρησα επτά.
• 
Έτσι, οι πεζοί αναγκάζονται να κινούνται στη μέση του δρόμου.
• 
Τράβηξα τη φωτογραφία Μεγάλη Δευτέρα μεσημέρι. Λίγο μετά τον καυγά της κυρίας που βαδίζει προς το φακό, με τον οδηγό του Megane που κατηφορίζει. Επειδή όταν την χτύπησε με τον καθρέφτη του, της έκανε και παρατήρηση. «Γιατί δεν πας από το πεζοδρόμιο;» και εκείνη τον ρώτησε «Βλέπεις εσύ πεζοδρόμιο;».
• 
Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα.
(Δημοσιεύεται 15/4/17 στην έντυπη Αμαρυσία)

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Οι… δημιουργικοί

• Διάβασα ότι 28 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος ζήτησαν την κατάργηση της «διαγωγής» στα σχολεία επειδή, όπως είπε και ο υπουργός παιδείας «πρόκειται για μία για εντελώς αναχρονιστική διάταξη που χρησιμοποιήθηκε ενάντια στους αριστερούς και δημιουργικούς πολίτες της χώρας».
• Δηλαδή θεωρούνται «αριστεροί και δημιουργικοί» οι 38 βουλευτές που κατάθεσαν ερώτηση στη Βουλή για… άρση της απαγόρευσης του ελεύθερου κάμπινγκ;
• Τόνισαν μάλιστα, πως «τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ελεύθερης κατασκήνωσης - άμεση αλληλεπίδραση με το φυσικό περιβάλλον, αυτοοργάνωση, συμβίωση - ανταποκρίνονται στις σωματικές, ψυχικές και πνευματικές ανάγκες, πολλών ατόμων, τα οποία αδυνατούν να τις καλύψουν με την καθολική απαγόρευσή της, κάτι που μεταφράζεται στη στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς τους».
• Δεν ήξερα ότι, ο φίλος μου ο Παναγιώτης που πάει σε οργανωμένο κάμπινγκ, καταπιέζεται ψυχικά και σωματικά και του στερούν το συνταγματικό του δικαίωμα της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς του…
• Ήταν δε τόσο προχώ αυτοί οι τριανταοκτώ (μου έκανε και ρίμα), που επεσήμαναν στην ερώτησή τους, ότι η αποποινικοποίηση του ελεύθερου κάμπινγκ «θα μπορούσε να είναι ένα μέτρο αντίστοιχο του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος» (γελάτε;).
• Δηλαδή, αυτοί στα νιάτα τους, ως «αριστεροί και δημιουργικοί» είχαν «κακή διαγωγή»; Και τώρα τι; Τώρα, ενεργούν ως «αριστεροί και δημιουργικοί με καλή διαγωγή»;
• Η οικονομία καταρρέει, η αγορά πάει κατά διαόλου, οι επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη, όπως και τα καταστήματα (η οδός Θησέως στο Μαρούσι εξελίσσεται σε δρόμο-φάντασμα), η ανεργία τρέχει και δεν προλαβαίνουμε τα ποσοστά της, η μερική απασχόληση έγινε καθεστώς, οι μισθοί πήγαν κάτω από 300 ευρώ και οι αριστεροί βουλευτές… δημιουργούν. 
• Άλλοι ζητώντας την αποποινικοποίηση του ελεύθερου κάμπινγκ και άλλοι καταργώντας τη «διαγωγή» στα σχολεία, νομίζοντας ότι ζούμε στο 1950 που τους κατάτρεχε η μοίρα τους. 
(Δημοσιεύεται 8/4/17 στην έντυπη Αμαρυσία)

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Το χαμόγελο της Σκάρλετ

• Δεν πρόκειται για τη Σκάρλετ Ο’ Χάρα του γνωστού «Όσα παίρνει ο άνεμος».
• Πρόκειται για τη Σκάρλετ Γιόχανσον, ή Τζόχανσον ή Γιοχάνσεν. Τη διάσημη ηθοποιό, η οποία απασχόλησε αυτή τη βδομάδα τα media, περισσότερο και από αυτό του Μπελογιάννη, για τον οποίο ξέσπασε νέος εμφύλιος μεταξύ των κομμάτων.
• Υπήρχε μια διαμάχη για την προφορά του ονόματός της. Ευτυχώς όμως, ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. 
• Επιχειρηματολογώντας στη Βουλή κατά του κ. Μητσοτάκη, είπε: «Όντως ο κ. Μητσοτάκης έχει πει ότι θα ήθελε τα πλεονάσματα να είναι 2%. Όπως και εγώ θα ήθελα να βγω για κοκτέιλ με την Σκάρλετ Γιοχάνσεν! Πολλά πράγματα μπορεί να θέλουμε».
• Έτσι είναι. Πολλά πράγματα μπορεί να θέλουμε. Κι εγώ ήθελα να μάθω: το σωστό είναι Γιόχανσον, όπως την αποκαλούσαμε χρόνια τώρα; ή Τζόχανσον, όπως αναφέρεται από την εταιρία διανομής των ταινιών της;

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Κόκκινες ιστορίες

• Διάβασα το προηγούμενο Σάββατο στην Αμαρυσία και με τίτλο «Κυριακές με κόκκινα» ότι «ο Δήμος Αμαρουσίου διευρύνει τα δρομολόγια της Δημοτικής Συγκοινωνίας και τις Κυριακές, για την καλύτερη εξυπηρέτηση κατοίκων και επισκεπτών της πόλης μας», όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση.
• Και παρακάτω τη δήλωση του Δημάρχου: «Ο Δήμος μας, αποσκοπώντας στην ικανοποίηση βασικής ανάγκης των κατοίκων μας από διάφορες περιοχές του Δήμου μας, αποφάσισε την έναρξη δρομολογίων και τις Κυριακές ώστε να διευκολύνει τη μετακίνηση των πολιτών προς διάφορους προορισμούς στην πόλη μας».
• Και λέω μέσα μου, πόση λάθος εντύπωση μπορεί να δημιουργήσουν δύο τρεις ατυχείς λέξεις ή εκφράσεις από το πλουσιότατο ελληνικό λεξιλόγιο;
• Γιατί το γράφω αυτό; Επειδή δεν έχω απουσιάσει από το Μαρούσι τα τελευταία 27 χρόνια και θυμάμαι ότι η Δημοτική Συγκοινωνία από ιδρύσεώς της λειτουργούσε ΚΑΙ τις Κυριακές με ωράριο Σαββάτου.

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Όταν γνωρίζεις καλά το θέμα…

• Το διάβασα στην ηλεκτρονική ΑΥΓΗ: «Ημερίδα με θέμα “Οι ψευδείς ειδήσεις στα social media ως διαμορφωτές της πραγματικότητας” διοργανώνεται την Τετάρτη στο Ευρωκοινοβούλιο από τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Στ. Κούλογλου σε συνεργασία με τον Ιταλό ευρωβουλευτή Curzio Maltese (L' Altra Europa con Tsipras) και τον Ισπανό ευρωβουλευτή Miguel Urban (Podemos)».
• Και για να σας θυμίσω, ο Ιταλός  κ. Maltese είναι του κινήματος «Η άλλη Ευρώπη με τον Τσίπρα» και ο Ισπανός κ. Urban ανήκει στους γνωστούς Ποντέμος.
• Όλοι ειδικοί.  
• Αλλά για να είμαι και δίκαιος, η είδηση συνεχίζει: «Στο πάνελ της εκδήλωσης συμμετέχουν ο Αμερικανός Paul Horner, του οποίου οι ψευδείς ειδήσεις διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, ο Γάλλος blogger και εκπαιδευτής Michel Christophe, η Ισπανίδα δημοσιογράφος Clara Jiménez, υποψήφια για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Δημοσιογραφίας 2017, ο Έλληνας ακαδημαϊκός, καθηγητής του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ Ανδρέας Βέγλης και η Ισπανίδα επικοινωνιολόγος και δημοσιογράφος Lidia Ucher».

Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Τα e-mail της αγωνίας

• Ο κ. Ανδρέας Δρακόπουλος, ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Κοινωφελούς Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, κατά την παράδοση του Ιδρύματος στο Ελληνικό Δημόσιο ενώπιον πρωθυπουργού και αρμόδιων υπουργών διάβασε κάποια e-mail πολιτών που είχε λάβει. 
• «Η αρχή του τέλους», «Δεν θέλω να καταλήξει ένα απεριποίητο και παρατημένο κτίριο. Λάβετε υπόψη το μήνυμά μου κι ας είμαι 15 χρονών», «Και τώρα θα αρχίσει η παρακμή», «Ήρθε η ώρα που όλοι φοβόμασταν», «Γιατί βρε καλοί μου άνθρωποι; Πρώτη φορά έρχεστε στην Ελλάδα;» και άλλα…
• Με την ευκολία που παρέχει το internet και τα social media έκανα κι εγώ μια πλοήγηση και βρήκα πολλά σχόλια, σαν αυτά που διάβασε ο κ. Δρακόπουλος: 
• «Στο δημόσιο και το ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος; Να ζήσουμε να το θυμόμαστε».
• «Θυμάμαι με νοσταλγία την λαμπρή εξέλιξη που είχε η Ολυμπιακή...»
• «Η παράδοση του Ιδρύματος στο Δημόσιο δεν θα έπρεπε να γιορτάζεται, αλλά να θρηνείται».
• «Φωτογραφίστε το σήμερα, για να το δείτε πως θα καταντήσει σε λίγο...»
• Ωραία τα σχόλια και ο κόσμος δικαιούται να αγωνιά και να φοβάται (κρίνοντας και από τους έρημους χώρους γύρω από το Ολυμπιακό Στάδιο στο Μαρούσι)
• Όλοι γνωρίζουμε πως λειτουργεί το Δημόσιο. Αλλά δημιουργείται μια απορία.
• Το Δ.Σ. του Ιδρύματος Νιάρχου το έμαθε παραμονή της παραχώρησης από e-mail πολιτών;
• Επίσης, εάν ανησυχούν τα μέλη του Δ.Σ. του Ιδρύματος και ο πρόεδρος, ο οποίος ανέβηκε στο βήμα και εξέφρασε τις ανησυχίες του επικαλούμενος e-mail, υπάρχει και άλλη απορία: γιατί το παραχώρησαν στο Δημόσιο και δεν το κράτησαν να το λειτουργούν οι ίδιοι, να είχαμε και το κεφάλι μας ήσυχο;
• Θέλω να πω: αν γίνει καμία στραβή, σύμφωνα με τα e-mail και τα σχόλια στα social media, πάλι εμείς οι φορολογούμενοι θα την πληρώσουμε τη νύφη; 
(Δημοσιεύεται 11/3/17 στην Αμαρυσία)