Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αφιέρωμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αφιέρωμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 2 Νοεμβρίου 2017

Βασίλης Μαυρομάτης: in memoriam

Έφυγε σήμερα (2-11-2017) από τη ζωή ο Βασίλης Μαυρομάτης, ηθοποιός της παλιάς φρουράς του ελληνικού κινηματογράφου (δεκαετίες '60 και '70) και ταυτόχρονα εκφωνητής ραδιοφώνου και παρουσιαστής.
Είχε γεννηθεί στον Πειραιά στις 15 Απριλίου 1935 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου, από όπου αποφοίτησε το 1957. Ίδρυσε και διηύθυνε τις μπουάτ «Παράγκα» και «Αυλαία». Ήταν ιδρυτής και πρόεδρος του Σωματείου Εκφωνητών. Δημιούργησε δικό του studio ηχογράφησης, το Studio Sting. Στον κινηματογράφο ενσάρκωσε κυρίως ρόλους ζεν πρεμιέ. Ενώ η ζεστή φωνή του ακουγόταν σε πολλές διαφημίσεις στο ραδιόφωνο και αργότερα στην τηλεόραση. 

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

Όλα όσα θέλετε να ξέρετε για το Blade Runner 2049

Το νέο Blade Runner είναι γεγονός και έρχεται στις οθόνες μας να συνεχίσει την ταινία θρύλο από εκεί που είχε σταματήσει. Ο Harrison Ford επανέρχεται στο θρυλικό ρόλο του αστυνομικού Rick Deckard για να συναντήσει τον Ryan Gosling (La La Land, Drive) που βρίσκεται στα πρόθυρα μιας ανατρεπτικής ανακάλυψης, ενώ το allstar cast συμπληρώνουν ο βραβευμένος με Όσκαρ Jared Leto (Dallas Byers Club), o Dave Bautista (Guardians of the Galaxy, Spectre) σε έναν ρόλο κόντρα σε αυτούς που τον έχουμε συνηθίσει  και η πάντα συγκλονιστική Robin Wright (Wonder Woman, House of Cards). 

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Πράκτορας Ματ Χελμ

Βλέποντας τις προάλλες τη δεύτερη κωμική περιπέτεια «Kingsman: Ο χρυσός κύκλος» του Μάθιου Βον, που ήταν σκηνοθέτης στην πρώτη με τίτλο «Kingsman: Η Μυστική Υπηρεσία» (Kingsman: The Secret Service), με τις οποίες σατιρίζει τις περιπέτειες τύπου Τζέιμς Μποντ, νεώτερες και παλαιότερες, θυμήθηκα ότι δεν είναι ο πρώτος που εμπνέεται από τις ιστορίες του 007. Έχει προηγηθεί άλλος και μάλιστα σύγχρονος του πράκτορα που από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 έθεσε τις βάσεις αυτού του είδους των περιπετειών, εξίσου glamorous, με χιούμορ και ίσως με λιγότερη βία, λόγω των διαφορετικών ηθών της εποχής. Για την ιστορία, λοιπόν, σας παρουσιάζω τον πράκτορα της ICE (Intelligence and Counter Espionage) Ματ Χελμ.

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Στον αστερισμό της Σοφίας Λόρεν

Αφιέρωμα στη Σοφία Λόρεν πραγματοποιείται στο STUDIO new star art cinema με αφορμή τα γεννέθλιά της (20 Σεπτεμβρίου 1934), με τρεις από τις καλύτερες ταινίες της, που προβάλλονται από 21/9 έως 27/9/2017.

1) «ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ» του ΒΙΤΟΡΙΟ ΝΤΕ ΣΙΚΑ
ΠΕΜΠΤΗ – ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20.00
Μια από τις συγκλονιστικότερες αντιπολεμικές ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ, με ρεσιτάλ ερμηνείας από το πρωταγωνιστικό ζεύγος Σοφία Λόρεν-Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, από τους παραγωγούς του "Δόκτωρ Ζιβάγκο".

Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Αφιέρωμα στον David Lynch

Από την Πέμπτη 31 Αυγούστου έως την Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου πραγματοποιείται στο Άστυ (στον πεζόδρομο Κοραή στην Αθήνα) ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα στον σπουδαίο Αμερικανό σκηνοθέτη Ντέιβιντ Λιντς. (το πρόγραμμα, αριστερά στην αφίσα).
Το αφιέρωμα περιλαμβάνει τις σημαντικότερες ταινίες του Λιντς: "Χαμένη Λεωφόρος", "Eraserhead", The Straight Story", "Ατίθαση Καρδιά", Άνθρωπος Ελέφαντας", "Inland Empire" & "Mulholand Drive", για τις οποίες μιας και τις έχω δει τους αφιερώνω δυο τρία λόγια. Μόνο που τις έχω ταξινομήσει με σειρά παραγωγής. 

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

«Έφυγε» ο Τζέρι Λιούις

Έφυγε από τη ζωή σήμερα (20/8/2017 στο Λας Βέγκας), ο διάσημος Αμερικανός κωμικός ηθοποιός  Τζέρι Λιούις (το πραγματικό του όνομα ήταν Γιόζεφ Λέβιτς), ο οποίος είχε γεννηθεί το 1926 στο Νιούαρκ (Νιού Τζέρσι). 

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

"Έφυγε" η Ζωή Λάσκαρη

Η Ζωή Λάσκαρη, η ηθοποιός που είχε διαμορφώσει με τους ρόλους της, την περσόνα της δυναμικής, αλλά και μοιραίας γυναίκας και υπήρξε νούμερο ένα «σύμβολο του σεξ» της δεκαετίας του ‘60, πέθανε σήμερα (18/7/2017) στο σπίτι της στο Πόρτο Ράφτη από ανακοπή καρδιάς.

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

Σταρ Τρεκ και Τσίπρας

Σε κάποιο σημείο του βιβλίου «Adults in the room» του Γιάνη Βαρουφάκη, για το οποίο πολύς λόγος γίνεται τελευταία, ο συγγραφέας απογοητευμένος πλέον από τον πρωθυπουργό συγκρίνει τον Αλέξη Τσίπρα με έναν ήρωα της σειράς επιστημονικής φαντασίας Star Trek. 
Γράφει ότι ο Τσίπρας του θυμίζει «τον Άναν 7, τον αρχηγό των Εμινάρ, ο οποίος απαιτούσε από τον λαό του να μπαίνει οικειοθελώς στους θαλάμους αποσύνθεσης, διότι αυτό είχε συμφωνήσει ο ίδιος με τους εχθρούς» (πηγή: www.cnn.gr/news).
Διαβάζοντας αυτό, θυμήθηκα αυτό που είχα επισημάνει σε μια σειρά

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

M. Λαντάου, Z. Μορό και Σ. Σέπαρντ

Πολλοί θάνατοι κινηματογραφικών αστέρων συνέπεσαν στο τέλος του Ιουλίου, για να μας θυμίσουν μια ανυπέρβλητη γενιά της βιομηχανίας του θεάματος, ενός εκπληκτικού αιώνα. Ταλαντούχοι άνθρωποι που αξίζει να τους θυμηθούμε.
Πρώτος, πέθανε ο Μάρτιν Λαντάου, που είχε γεννηθεί στο Μπρούκλιν το 1928. Νικητής της Χρυσής Σφαίρας του 1968, ο Λαντάου είχε προταθεί τρεις φορές για Όσκαρ και η πρώτη του σημαντική δουλειά ήταν στη «Σκιά των Τεσσάρων Γιγάντων»  του Άλφρεντ Χίτσκοκ, ενώ εμφανίστηκε και στην υπερπαραγωγή «Κλεοπάτρα» προτού αφοσιωθεί στην τηλεοπτική του καριέρα στις «Επικίνδυνες αποστολές» και «Στη Ζώνη του Λυκόφωτος». Συμμαθητής του Στιβ Μακ Κουίν στην σχολή του Λι Στρασμπεργκ ο Μάρτιν Λαντάου δίδαξε στη συνέχεια συναδέλφους του, όπως οι Τζακ Νίκολσον και Αντζέλικα Χιούστον στο Actor's Studio.
Μετά από λίγες μέρες, σχεδόν ταυτόχρονα μάθαμε ότι πέθαναν η Ζαν Μορό και ο Σαμ Σέπαρντ.

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Οι χαρακτήρες του EL BAR


Τακτικοί θαμώνες, περαστικοί για ένα καφέ, ή φόρτιση τηλεφώνου, η ιδιοκτήτρια, ένας αστυνομικός, ο τρελάρας περιθωριακός της γειτονιάς και κάποιοι ακόμα. Οκτώ διαφορετικοί χαρακτήρες εγκλωβισμένοι σε ένα μπαρ στο κέντρο της Μαδρίτης, εξαιτίας δύο εν ψυχρώ εκτελέσεων έξω από αυτό. Όλοι θα προτιμήσουν, να μείνουν μέσα και να «βράσουν στο ζουμί τους», αντί να προσπαθήσουν να βγουν και να μάθουν τι ακριβώς συνέβη «εκεί έξω».
Σκηνοθέτης τους, ο Άλεξ ντε λα Ιγκλέσια που μας κλείνει -τρομοκρατικά- το μάτι.

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Για μια χούφτα γουέστερν

Το καλοκαίρι, για μένα που έζησα την παιδική μου ηλικία μέσα σε θερινό κινηματογράφο, ήταν πάντα συνδυασμένο με ταινίες και ειδικά με θεαματικές περιπέτειες, τις οποίες με κάποιους φίλους τις χρησιμοποιούσαμε ως έμπνευση για τα παιχνίδια μας. Οι ταινίες με μονομάχους, με Ρωμαίους και αρχαίους Έλληνες, με μυθικούς ήρωες και τέρατα, μας ωθούσαν σε παιχνίδια με σπαθιά και με κοντάρια. Κοντάρια σκούπας, τα οποία άλλοτε τα καβαλούσαμε σαν άλογα και καλπάζαμε και άλλοτε σαν σπαθιά και μονομαχούσαμε. 
Αυτά που μας τρέλαιναν όμως, ήσαν τα καουμπόικα έργα, όπως αποκαλούσαμε εκείνη την εποχή τα γουέστερν. Ύστερα, λοιπόν, από κάθε καουμπόικη ταινία, μαζευόμαστε οι φίλοι και παίζαμε καουμπόηδες και ινδιάνους, μιμούμενοι μάλιστα τους ήχους από το ποδοβολητό των αλόγων, των πυροβολισμών, των κραυγών των ινδιάνων, μέχρι τη μουσική των ταινιών. Το παροιμιώδες γκα-γκαν, γκα-γκααν. 
Μεγάλη ιστορία. Μέχρι που ανακάλυψε την αδυναμία μας (όλων ημών των παιδιών, πλέον) γνωστή εταιρία απορρυπαντικού και μας πλάκωσε στη ραδιοφωνική διαφήμιση: "Τώρα, καουμπόις και ινδιάνοι στα σακουλάκια του κλιν" και μας έκανε το παιχνίδι... επιτραπέζιο. Αν είναι δυνατόν. 
Πού θέλω να καταλήξω; Ότι αυτές τις μέρες, σκάλισα τη συλλογή μου των βίντεο και βρήκα μερικές ταινίες γουέστερν που θα ήθελα να ξαναδώ στη δροσιά του σπιτιού. Με την ευκαιρία δε, δημιούργησα και ένα top-20 των ταινιών (με χρονολογική σειρά), μήπως και σας παρασύρω. Φυσικά υπάρχουν και άλλες εξίσου καλές ταινίες, αλλά περί ορέξεως ουδείς λόγος. 

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Πέθανε πλήρης ημερών ο Ρότζερ Μουρ

Την τελευταία του πνοή άφησε σήμερα, έπειτα από σύντομη μάχη με τον καρκίνο, σε ηλικία 89 ετών, ο σερ Ρότζερ Μουρ, που νοσηλευόταν στην Ελβετία. Η οικογένειά του ανακοίνωσε: «Με βαριά καρδιά πρέπει να ανακοινώσουμε ότι ο αγαπητός μας πατέρας, σερ Ρότζερ Μουρ, πέθανε σήμερα στην Ελβετία, έπειτα από σύντομη, αλλά γενναία μάχη με τον καρκίνο».
Ο σερ Ρότζερ Μουρ ήταν ο τρίτος στη σειρά ηθοποιός που υποδήθηκε τον θρυλικό πράκτορα «007», έπειτα από τον Σον Κόνερι και τον Τζορτζ Λάζενμπι, που έπαιξε τον ρόλο του Τζέιμς Μποντ μόλις μία φορά. Στο διάστημα από το 1972 έως το 1985, ο Βρετανός ηθοποιός είχε υποδυθεί τον Μποντ στις ταινίες: «Ζήσε κι άσε τους άλλους να πεθάνουν» (1973), «Ο άνθρωπος με το χρυσό πιστόλι» (1974), «Η κατάσκοπος που με αγάπησε» (1977). «Επιχείρηση Μουνρέικερ» (1979), «Για τα μάτια σου μόνο» (1981), «Επιχείρηση Οκτόπουσυ» (1983), «Επιχείρηση Κινούμενος Στόχος» (A View to a Kill, 1985).

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Έφυγε ο Στάθης Ψάλτης

Ο γνωστός ηθοποιός Στάθης Ψάλτης, έφυγε από τη ζωή (χθες 21 Απριλίου 2017) στο Νοσοκομείο Άγιος Σάββας όπου νοσηλευόταν από το Μάρτιο.
Ο Στάθης Ψάλτης  είχε γεννηθεί στις 27 Φεβρουαρίου 1951 στο Βέλο Κορινθίας, όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια μέχρι την ηλικία των 11 ετών, όταν η οικογένειά του μετακόμισε στο Αιγάλεω.
Είχε σπουδάσει στη Δραματική σχολή του Κωνσταντίνου Μιχαηλίδη και στη συνέχεια έπαιξε σε αρκετές ταινίες, αλλά και στο θέατρο. Τη δεκαετία του 1980 έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής μαζί με την Καίτη Φίνου με εμπορικές ταινίες,  όπως Καμικάζι αγάπη μου (1983), Τροχονόμος Βαρβάρα (1981), Τα καμάκια (1981), Βασικά καλησπέρα σας (1982), Τρελός είμαι ό,τι θέλω κάνω (1985), Έλα να αγαπηθούμε ντάρλινγκ (1984) και άλλες που ξεπερνούν τον αριθμό των τριάντα.

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

«Afterimage»: Το κύκνειο άσμα του Αντρέι Βάιντα

Το «Afterimage» η τελευταία ταινία του διάσημου Αντρέι Βάιντα, θέτει κρίσιμα ερωτήματα για την ευθύνη μας, στο πλαίσιο μίας ρευστής μεταμοντέρνας πραγματικότητας, πηγαίνοντας πίσω στη μεταπολεμική εποχή της Πολωνίας και επιλέγοντας ως πρωταγωνιστή έναν καλλιτέχνη που η πολιτική κατάσταση της Πολωνίας τον κατέστρεψε. Μια ταινία που στόχος της είναι να μας θυμίσει το μάθημα από τις παλιότερες εμπειρίες μας.    
Πρόκειται για τη συγκλονιστική ιστορία ενός πρωτοποριακού καλλιτέχνη, που στάθηκε μόνος απέναντι στο καθεστώς με κόστος την ίδια του τη ζωή: του Πολωνού Βλάντισλαβ Στρεμίνσκι, θεωρητικού της τέχνης, ζωγράφου, σχεδιαστή των «λειτουργικών» prints, πρωτοπόρου του avant-garde Κονστρουκτιβισμού των δεκαετιών ’20 και ’30, συν-δημιουργού της θεωρίας Unism που εφαρμόστηκε στην ζωγραφική και την αρχιτεκτονική και συγγραφέα του βιβλίου τέχνης «A Theory of Vision».  Ενός καλλιτέχνη, του οποίου τα σημαντικότερα έργα παρουσιάστηκαν από τη Μόσχα στο Παρίσι, αλλά και στην Αμερική και ο οποίος υπήρξε ιδρυτής του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στο Λοτζ, που στεγάζει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές στον κόσμο.

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Έφυγε από τη ζωή ο Νίκος Κούνδουρος

Την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών, ο σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος, ο οποίος είχε εκπροσωπήσει τον ελληνικό κινηματογράφο πολλές φορές στο εξωτερικό όπως στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας (1953 και 1956) και στο Φεστιβάλ Βερολίνου (1958, 1963 και 1967).

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

«Έφυγε» ο Τζον Χαρτ

Ο σερ Τζον Χαρτ πέθανε σε ηλικία 77 ετών,  όπως ανακοίνωσε νωρίς σήμερα το πρωί ο ατζέντης του.
Ο διάσημος ηθοποιός είχε γεννηθεί στις 22/1/1940 κοντά στο Τσέστερφιλντ της Αγγλίας. Η μητέρα του όπως λέγεται, παρότι ήταν ερασιτέχνης ηθοποιός, του απαγόρευσε να πάει στον κινηματογράφο, θεωρώντας ότι ήταν πολύ αναξιοπρεπές για έναν γιο πάστορα.
Στο σχολείο, ανακάλυψε το θέατρο αλλά στράφηκε αρχικά στη ζωγραφική καθώς ήταν μεγάλος θαυμαστής του 'Εντβαρντ Μουνκ. 'Ελαβε υποτροφία για να γίνει καθηγητής σχεδίου στο Saint Martin's School of Arts του Λονδίνου.

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Έφυγε ο Πέτρος Φυσσούν

Τη Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2016 πέθανε από λοίμωξη του αναπνευστικού στο νοσοκομείο Σωτηρία και σε ηλικία 83 ετών, ο Πέτρος Φυσσούν, η πιο ευγενική αλλά ταυτόχρονα και πιο ασκητική φιγούρα του ελληνικού κινηματογράφου, που είχε πετύχει να ερμηνεύει και όλα τα είδη θεάτρου: δράματος, κωμωδίας, τραγωδίας, αλλά και επιθεώρησης.
Ήταν γιος πρόσφυγα από τη Ρωσία, που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα μετά τη Ρωσική Επανάσταση του 1917. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης το 1954. Μέχρι το 1956 συνεργάσθηκε με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν και στη συνέχεια ήταν πρωταγωνιστής του Εθνικού Θεάτρου (1961-1965) και του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (1976-1978).

Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2016

«Έφυγε» ο Πιέρ Ετέξ

Ο Γάλλος ηθοποιός, κλόουν, κινηματογραφιστής και σκιτσογράφος Πιερ Ετέξ πέθανε στις 15/10/2016 το πρωί σε ηλικία 87 ετών.
Ο Πιέρ Ετέξ είχε συνεργαστεί με τον κινηματογραφιστή Ζακ Τατί («Ο Θείος μου») και με την καλλιτέχνιδα του τσίρκου Ανί Φρατελινί, στα χνάρια του Μπάστερ Κίτον και του Τσάρλι Τσάπλιν.
Στην περίοδο της ακμής του, κατά τη δεκαετία του 1960, ο Πιερ Ετέξ είχε συνεργαστεί στενά με έναν σπουδαίο σεναριογράφο τον Ζαν-Κλοντ Καριέρ με τον οποίο το 1962 κέρδισαν το Όσκαρ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους για το «Ηeureux Αnniversaire».

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2016

«Έφυγε» ο σκηνοθέτης Αντρέι Βάιντα

Στις 9/10/16 και σε ηλικία 90 ετών, πέθανε ο βραβευμένος με Όσκαρ πολωνός σκηνοθέτης, Αντρέι Βάιντα, ο οποίος είχε γυρίσει περισσότερες από 40 ταινίες σε μία καριέρα 60 ετών.
Ο Αντρέι Βάιντα, είχε τιμηθεί, με τον Χρυσό Φοίνικα  στις Κάννες το 1981 για τον «Άνθρωπο από Σίδερο», το 2000 του απονεμήθηκε τιμητικό Όσκαρ για τη συμβολή του στον χώρο της 7ης τέχνης, ενώ το 2006 είχε λάβει τιμητική Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ του Βερολίνου. 
Μετά τον πόλεμο, το 1946, εισήχθη στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Κρακοβίας όπου σπούδασε ζωγραφική με εξειδίκευση στους ιμπρεσιονιστές. Από το 1950 σπούδασε σκηνοθεσία στην Ανώτερη Κινηματογραφική Σχολή του Λοτζ.  
Εμφανίστηκε το 1955 με την ταινία «Η Γενιά», το 1957 παρουσίασε το «Κανάλ» και ένα χρόνο αργότερα το «Στάχτες και Διαμάντια», την τριλογία του για τη ζωή στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Πολωνία.  
Στην «Γη της Επαγγελίας» το 1975 στράφηκε στον πολωνικό 19ο αιώνα για να δώσει μια αλληγορία του κομμουνιστικού καθεστώτος των ημερών του. Ο «Άνθρωπος από Μάρμαρο» του 1977 και ο «Άνθρωπος από Σίδερο» του 1981 εστιάζουν περισσότερο στις τεχνικές που χρησιμοποιούσε το καθεστώτος των ημερών του.
Το 2007 παρουσίασε το «Κατίν», για την σφαγή χιλιάδων πολωνών στρατιωτικών από τους Σοβιετικούς το 1940, μια ταινία φόρο τιμής, επειδή εκεί είχε χάσει τον πατέρα του.
Το 2013 γύρισε ταινία με την ζωή του Λεχ Βαλέσα, του ηγέτη της «Αλληλεγγύης» (της οποίας ήταν μέλος από το 1981), που έγινε η αφορμή από το 1980 για τη σταδιακή πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος και την ομαλή μετάβαση στη δημοκρατία.  
Η τελευταία του ταινία, το «Powidoki» («Το μετείκασμα»), που αφηγείται την τη ζωή του ζωγράφου Βλαντισλάου Στρεμίνσκι, που είχε υποστεί μεταπολεμικά διώξεις από το κομμουνιστικό καθεστώς στην Πολωνία. Η ταινία πρόκειται να εκπροσωπήσει το 2017 την Πολωνία στην κατηγορία του Όσκαρ Ξένης Ταινίας. 
(φωτο από Google-εικόνες)

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

15 προτάσεις Film Noir της χρυσής εποχής

Με αφορμή την ταινία «Ξημερώνει» του Μαρσέλ Καρνέ που κυκλοφόρησε σε αποκατεστημένη επανέκδοση και αφού σε προηγούμενο τεύχος είχα αναφερθεί στα κύρια χαρακτηριστικά του Film Noir, έψαξα το αρχείο μου με ταινίες που έχω δει και σας παρουσιάζω 15 αντιπροσωπευτικές του είδους (με σειρά παραγωγής) μέχρι το 1960: 
Ο δράκος του Ντίσελντορφ (M - 1931)
Πρόκειται για ταινία σταθμό του γερμανικού εξπρεσιονισμού, η οποία μάλιστα ψηφίστηκε ως η σημαντικότερη γερμανική ταινία όλων των εποχών (Ένωση Γερμανικών Ταινιοθηκών). Σε σκηνοθεσία του Fritz Lang και πρωταγωνιστή τον καταπληκτικό Πίτερ Λόρε, μπορώ να πω ότι είναι η πρώτη ταινία που αναφέρεται σε serial killer. Το «Μ», βασίζει την υπόθεσή του στην υπόθεση του γερμανού σίριαλ κίλερ Πέτερ Κούρτεν, που έδρασε τη δεκαετία του ’20, αν και ο Λανγκ έλεγε ότι η ταινία αντλεί στοιχεία και από  διάφορους άλλους δολοφόνους που απασχολούσαν τότε τη Γερμανία. Πάντως, δεν μπορούμε να αποφύγουμε το κοινωνικό σχόλιο του φιλμ για μια χώρα που βυθιζόταν σταδιακά στην παρακμή, με τελευταίο στάδιο αυτό του ναζισμού.
Ξημερώνει (Le jour se lève - 1939) 
Πρωτοπόρα σ’ αυτό το είδος, έχω ήδη γράψει ότι αναφέρεται σε έναν άντρα (Ζαν Γκαμπέν) που μόλις έχει σκοτώσει κάποιον κλειδώνεται στο δωμάτιό του περικυκλωμένος από αστυνομικούς και εμείς βλέπουμε σε flashback τι τον οδήγησε ως εκεί. Μέσα από τα πλάνα του Καρνέ, παρελαύνει ο κόσμος της εργατιάς και του τίμιου χρήματος, αλλά και της νύχτας που κρύβει όλα τα παράξενα. Περιγράφονται με ευαισθησία οι έρωτες που αναπτύσσονται αλλά και οι λυκοφιλίες, μεταξύ των ανθρώπων του θεάματος.