Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρούσι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαρούσι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Ένας μη δρόμος

• 
Δεν είναι πεζόδρομος και ας είναι στρωμένος με κυβόλιθους. Εάν ήταν, θα βλέπατε μόνον πεζούς να τον διασχίζουν. Δεν είναι και δρόμος. Εάν ήταν, δεν θα βλέπατε πεζούς να περπατούν στη μέση του. Θα περπατούσαν στα πεζοδρόμια.
• 
Είναι η οδός Δ. Ράλλη, στο Μαρούσι. Ένα «αρχαίο» κατασκεύασμα, που το διατηρούμε με ευλάβεια.
• 
Η παρούσα διοίκηση, ανάπλασε την πλατεία Ηρώων δύο (και αν προσθέσουμε τις μοκέτες με τις οποίες την έστρωσε για να «απωθήσει» τους skateboarders και τις αφαίρεσε τάχιστα), τρεις φορές.
• 
Επίσης, προέβη σε βιοκλιματική ανάπλαση, μιας πλατείας και τριών πεζόδρομων τοποθετώντας τεράστιες καμάρες και πλάκες που λεκιάζουν ανεξίτηλα.
• 
Επίσης, ξεκίνησε έργα για υπόγειο πάρκινγκ στην πλατεία Ευτέρπης. Έργο που θα είναι αντίστοιχο με τους κυβόλιθους της προηγούμενης διοίκησης. Θα βγει προβληματικό, διότι θα προσελκύει όλα τα αυτοκίνητα προς το κέντρο της πόλης για να παρκάρουν εκεί.
• 
Η παρούσα διοίκηση, δεν έκανε τίποτα όμως γι’ αυτόν τον κεντρικό μη δρόμο, που φυσικά δεν έχει ούτε υπερυψωμένα πεζοδρόμια.
• 
Προσέξτε καλά την εικόνα. Οι χώροι που προορίζονται για πεζοδρόμια δεξιά και αριστερά της οδού, είναι κατακλυσμένοι από σταθμευμένα αυτοκίνητα. Πίσω από το BMW (δεξιά) φαίνονται τουλάχιστον τέσσερα ακόμα οχήματα. Στην πραγματικότητα μέτρησα επτά.
• 
Έτσι, οι πεζοί αναγκάζονται να κινούνται στη μέση του δρόμου.
• 
Τράβηξα τη φωτογραφία Μεγάλη Δευτέρα μεσημέρι. Λίγο μετά τον καυγά της κυρίας που βαδίζει προς το φακό, με τον οδηγό του Megane που κατηφορίζει. Επειδή όταν την χτύπησε με τον καθρέφτη του, της έκανε και παρατήρηση. «Γιατί δεν πας από το πεζοδρόμιο;» και εκείνη τον ρώτησε «Βλέπεις εσύ πεζοδρόμιο;».
• 
Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα.
(Δημοσιεύεται 15/4/17 στην έντυπη Αμαρυσία)

Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Οι παρεμβάσεις δεν τελειώνουν ποτέ

Άλλη μια εικαστική παρέμβαση με τολμηρό βιομηχανικό ντιζάιν του Δήμου Αμαρουσίου στην οδό Αμαρυσίας Αρτέμιδος. Πράσινα προστατευτικά των δέντρων και ταυτόχρονα παγκάκια για να κάθονται οι περαστικοί και να απολαμβάνουν τους ποδηλάτες που διασχίζουν τον κόκκινο ποδηλατόδρομο, που περιβάλλεται από τις λευκές μεταλλικές κολώνες που ανάρτησα προ καιρού και όλα αυτά σε ένα δρόμο-συλλεκτήρα όπως τον αποκαλούν συγκοινωνιολόγοι και πολεοδόμοι. Ένα δρόμο με τόσο πυκνή κυκλοφορία αυτοκινήτων που συνδέει τη λεωφόρο Κηφισίας με τους σταθμούς ΗΣΑΠ Ειρήνης και Νερατζιώτισσας ώστε στο πεζοδρόμιό του δεν αντέχει να καθίσει κανείς περισσότερο από ένα λεπτό. Αλλά ας μην είμαι αχάριστος, διότι καταργήθηκε το παγκάκι στη στάση της Δημοτικής Συγκοινωνίας που υπήρχε εκεί. Μαζί με το στέγαστρο... που είναι άλλη ιστορία.

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Πλήρης εγκατάλειψη (2)

Επειδή διαπίστωσα ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ευαισθησία επί του θέματος, έψαξα στο amaroussion.blogspot.com, το οποίο με πολύ κόπο δημιούργησε ο φίλος μου ο Χάρρυ Τούμπας και αντέγραψα ακόμα δύο φωτογραφίες του ακινήτου Λουμίδη που είχε κριθεί διατηρητέο, επαναλαμβάνω, από το Δήμο και όπως μας διαβεβαίωσε μέσω φέισμπουκ ο πρώην δημοτικός σύμβουλος Βασίλειος Μπαλάσης το είχε αγοράσει η Δημοτική Επιχείρηση Ανάπτυξης του Δήμου Αμαρουσίου (προφανώς, χάριν της ανάπτυξης).
Προσπαθώ να αποφύγω άλλους συνειρμούς βλέποντας τις τρεις φωτογραφίες. 
Θα μπορούσα ίσως να ισχυριστώ ότι υπήρξε κάποια ανάπτυξη : η τρίτη φωτογραφία είναι τραβηγμένη  με ψηφιακή μηχανή.
1966
1990
2017

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Πλήρης εγκατάλειψη

Θαυμάστε το ακίνητο του Λουμίδη που έχει χαρακτηρισθεί διατηρητέο από το Δήμο Αμαρουσίου σε τι κατάσταση βρίσκεται και μάλιστα δίπλα στη Πλατεία Ηρώων. Αποτελεί εστία μόλυνσης, είναι στέκι πρεζάκηδων και καταλαβαίνετε για τι άλλο χρησιμοποιείται, με κατεστραμμένη την υποτυπώδη περίφραξη, με κάδους σκουπιδιών σπασμένους χωρίς καπάκι, όπου καταλήγουν τα αποφάγια των παρακείμενων εστιατορίων και όταν οι κάδοι γεμίζουν ξεχειλίζουν, με τα απορριμματοφόρα να περνούν τρεις φορές την εβδομάδα (ακόμη και το καλοκαίρι) και τη δυσοσμία να γίνεται ανυπόφορη, ενώ και τα κλαδιά των πεύκων κοντεύουν να ακουμπήσουν στο έδαφος με αποτέλεσμα να υφίσταται κίνδυνος πυρκαγιάς. 
Η ωραία Πλατεία Ηρώων, που οι μόνοι ήρωες είναι όσοι κατοικούν πέριξ της πλατείας και της οποίας η αναδιαμόρφωση (βλέπε καταστροφή της) κόστισε ουκ ολίγα χρήματα, τυχαίνει να φιλοξενεί αυτό το ακίνητο. Αλήθεια, τι απέγινε η περίφημη σκακιέρα, ή το κάρο με τις πήλινες στάμνες και τα όμορφα παγκάκια; Απλά καταστράφηκαν από τα παιδιά που επί 24ώρου βάσεως κάνουν skateboard παρενοχλώντας όλο τον κόσμο, καταστρέφοντας τα χρυσοπληρωμένα από τους Μαρουσιώτες μάρμαρα-γρανίτες. Δεν τολμάνε οι οικογένειες που πηγαίνουν για φαγητό στην πλατεία να αφήσουν τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους να κάνουν ποδήλατο, ή να παίξουν μπάλα γιατί κινδυνεύουν να χτυπηθούν από τα skateboards. 
Κατά τ' άλλα, διοργανώνουμε δρόμους στη μνήμη του Σπύρου Λούη για να τρέχουν όλοι οι δημοτικοί σύμβουλοι να βγουν φωτογραφίες, κάνουμε ένα σωρό εκδηλώσεις και διοργανώνουμε Λευκές Νύχτες. 
("Στρογγυλεμένη" επιστολή του αγανακτισμένου αναγνώστη μου Γ.Κ. που τράβηξε και τη φωτογραφία)

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Αν μιλούσαν, θα ούρλιαζαν...

...και θα με ρωτήσετε τώρα: λύθηκαν όλα τα προβλήματα στο Δήμο Αμαρουσίου, ώστε να ασχοληθεί και με αυτό; Εδώ υπάρχει ανθρωπιστική κρίση, οικονομικά προβλήματα, κόσμος πεινάει και εσύ ασχολείσαι με τα δέντρα που πληγώναμε; 
Ακριβώς, λόγω της κρίσης και του οικονομικού προβλήματος, έκοψα την καφετέρια και άρχισα το περπάτημα.

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Έργα τέχνης;

Κατηφορίζω προς τα γραφεία της εφημερίδας, εκεί στην οδό Αμαρυσίας Αρτέμιδος με τον έρημο και αχρησιμοποίητο ποδηλατόδρομο και ξάφνου το μάτι μου πέφτει σε κάτι αλλόκοτες, ψηλές, καμπυλωτές, μεταλλικές κατασκευές να κρέμονται απειλητικές πάνω από τον ποδηλατόδρομο. Δεν περνάω και συχνά από τα γραφεία της εφημερίδας. Πότε ξεφύτρωσαν αυτά; Δεν τα είχα ξαναδεί. Κοιτάζω πέρα στον ορίζοντα και βλέπω ότι έχουν τοποθετηθεί καθ' όλο το μήκος της οδού. Θεέ και κύριε: Ποια να είναι η σκοπιμότητά τους; Μήπως είναι έργα τέχνης και έχουν γίνει και εγκαίνια από το δήμαρχό μας και δεν το πήρα είδηση; Δεν το πιστεύω... Γιγαντιαία έργα τέχνης, χαμένα κάτω από τόσα καλώδια, δίπλα σε κολώνες δημοτικού φωτισμού και πίσω από τα κυπαρίσσια που φυτεύτηκαν με αφορμή τον μη χρησιμοποιούμενο ποδηλατόδρομο; Τι να πω; 

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2016

Φτιάξτε τα πεζοδρόμια!


Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν μάντρες. Ούτε καν σχηματισμένες από μεγάλα φυτά. Θέλει να παρκάρει ο άλλος το αμάξι του και δεν τον χωράει το πεζοδρόμιο, με αποτέλεσμα να εξέχει το πίσω μέρος με κίνδυνο να περάσει κάποιος ασυνείδητος οδηγός και να του φάει το πορτμπαγκάζ. Απαράδεκτο. Την επόμενη φορά που θα περάσω από εκεί, να έχουν φροντίσει οι υπεύθυνοι του Γυμναστηρίου Σπύρος Λούης να έχουν κλαδέψει το φυτό (μην πω να το έχουν αφαιρέσει τελείως και μου την πέσουν οι οικολόγοι-πράσινοι). 
Α, και το άλλο: Η λωρίδα των τυφλών, καθώς και η ράμπα για τα αναπηρικά αμαξίδια να μεταφερθούν σε άλλο σημείο, ώστε να μπορούν να παρκάρουν χωρίς κίνδυνο να υποστεί φθορές το αυτοκίνητό τους από τους διερχόμενους.
(Η δεύτερη φωτογραφία με το κόκκινο αυτοκίνητο απέναντι από το ΙΚΑ Αμαρουσίου δεν είναι δική μου. Την αντέγραψα από το facebook, που την είχε αναρτήσει συμπολίτης μου που τρέφει τα ίδια αισθήματα συμπάθειας με μένα για τους ταλαίπωρους εκείνους οδηγούς που τα πεζοδρόμια, τους πέφτουν μικρά και άβολα).

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

Μαρούσι 2 ταχυτήτων

Είδε την ανάρτησή μου «ποδηλατόδρομοι για πότισμα» μια κυρία που κατοικεί στον Άγιο Θωμά Αμαρουσίου και την εξυπηρετεί ο σταθμός της Νερατζιώτισσας και αποφάσισε να μου γράψει (αφού τράβηξε με το κινητό της μερικές φωτογραφίες, ως απόδειξη) για την κατάσταση που επικρατεί στους γύρω δρόμους.
Μου γράφει λοιπόν μεταξύ άλλων: 

«Το μικρό στενό που δεν ξέρω καν αν έχει όνομα (σ.σ. εννοεί την οδό Γαλάτειας).... οδηγεί από και προς το MALL και τη Νερατζιωτίσσης... και είναι γεμάτο τεράστιες λακκούβες με νερό σχεδόν όλο το χρόνο. Ας μη μιλήσουμε για πέτρες και χώμα. Όπως βέβαια και το άλλο στενό (σ.σ. εννοεί την οδό Μυκηνών), που οδηγεί από τη πλευρά του JUMBO στη γέφυρα (με το μόνιμα χαλασμένο ασανσέρ και τις μανάδες να ανεβάζουν 3 ορόφους τα καρότσια τους, χωρίς άλλη πρόσβαση, δυστυχώς).
Δεν φτάνει το γεγονός, ότι πρέπει να περάσεις από τις «συμπληγάδες» για να φτάσεις στο σταθμό ΗΣΑΠ Νερατζιώτισσας, αλλά σ' αυτό το μικρό στενό  (για να μη μιλήσουμε για τα σκυλιά,  που φοβάσαι ότι θα βγουν από το πλέγμα και θα σε κατασπαράξουν) και ειδικά όταν έχει βρέξει, έτσι και προσπαθήσεις να περάσεις έστω και στην άκρη, από τις τεράστιες λακκούβες, δεν μπορείς γιατί υπάρχουν παρκαρισμένα ΙΧ. Οπότε, ή χρειάζεσαι γαλότσες, ή γυρνάς πίσω.
Στο δε σταθμό Νερατζιώτισσας, που λόγω του MALL μετακινείται πολύς κόσμος καθημερινά (ο οποίος αφού δεν υπάρχει συγκοινωνία, που να  τον συνδέει με την Κηφισίας, αν είναι δυνατόν!!!), έπρεπε να είναι ο πρώτος με ηλεκτρονικούς πίνακες κυκλοφορίας, για να βοηθάει τον δύσμοιρο κοσμάκη που περιμένει να πάει προς Μελίσσια, ή να φύγει προς την Κηφισίας. Διότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος, παρά μόνο το περπάτημα. Αλλά δυστυχώς...»

Απάντηση: Καλή μου κυρία. Τι περισσότερο να γράψω εγώ για το Μαρούσι των δυο ταχυτήτων; Δεν ξέρω καν, εάν η περιοχή γύρω από τα εμπορικά κέντρα που αναφέρετε είναι Μαρουσιώτικη γη, ή Γη της Επαγγελίας για το μεγάλο κεφάλαιο, που ονειρεύεται «ανάπτυξη» της περιοχής.

Ποδηλατόδρομος για πότισμα

Φίλος, μου έστειλε αυτή τη φωτογραφία ποδηλατόδρομου στο Μαρούσι, γράφοντάς μου ότι ο Δήμος έχει ξεχάσει να ποτίσει το πράσινο που φύτρωσε σ' αυτόν και είναι κρίμα.
"Επ' αφορμής" όπως λέει και ο δήμαρχός μας, εγώ θυμήθηκα και ξέθαψα από το αρχείο μου τη φωτογραφία των εγκαινίων του ποδηλατόδρομου.
Αντιθέσεις...

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Βιοκλιματική: Τώρα θα βάλουμε κι από την τσέπη μας.

Χθες βράδυ στο Δημοτικό Συμβούλιο συζητήθηκε το θέμα "Έγκριση διενέργειας διαγωνισμού για τις εργασίες προστασίας των επιστρώσεων των πεζόδρομων στην περιοχή του κέντρου Αμαρουσίου" και για όποιον δεν κατάλαβε: Η Βιοκλιματική Ανάπλαση των πεζόδρομων εγκαινιάστηκε, παραδόθηκε αλλά όπως είπε και ο αντιδήμαρχος Β. Κόκκαλης "οι πλάκες ρουφάνε σάλτσες σουβλακιών, τσίχλες κλπ υγρά" που μένουν ανεξίτηλα και πρέπει να αδιαβροχοποιηθούν με υλικό από πάνω.

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε

Έλαβα πρωί πρωί σήμερα το ακόλουθο μήνυμα από το συνδυασμό της μείζονος αντιπολίτευσης στο Δήμο Αμαρουσίου "Ενότητα, Ανατροπή και Έργο για το Μαρούσι":
"Σας προωθούμε την ανταπάντηση του μέλους της παράταξής μας Σπύρου Σαμιακού στην απάντηση που εξέδωσε ο Γ. Πατούλης στο άρθρο του μέλους μας:
Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε ο δήμαρχος
Η οργισμένη πλην γενικόλογη απάντηση του Δημάρχου Γ. Πατούλη στο κείμενο που είχα δημοσιεύσει σχετικά με την αλαζονική και διχαστική στάση του κατά την ημέρα της ορκωμοσίας των μελών του νέου Δημοτικού Συμβουλίου, επιβεβαιώνει την ισχύ των λεγομένων μου. 
Αν μπορούν -που δεν μπορούν, ας απαντήσουν σημείο προς σημείο.
Όλα τα υπόλοιπα είναι κλασική συνταγή ύφους Σοφίας Βούλτεψη και Σίμου Κεδίκογλου σε έκδοση copy paste δίχως φαντασία και ταλέντο.
Σπύρος Σαμιακός"
Επειδή, διαβάζω τις "απαντήσεις" των ανθρώπων του λαλίστατου Γραφείου Τύπου του δημάρχου Γ. Πατούλη (που τώρα εν όψει ΚΕΔΕ φαίνεται να γράφουν και για λογαριασμό της "Ενότητας για την Ανατροπή στην Αυτοδιοίκηση"), θεωρώ ότι αυτή την απάντηση την αξίζουν και μπορεί να χρησιμοποιείται με copy paste από όλους τους "συζητητές" του δημάρχου Γ. Πατούλη, που μπορούν να αντικαθιστούν τη φράση που έχω υπογραμμίσει, με το ανάλογο θέμα κάθε φορά.

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

Ένα γκρίζο και μεταλλικό τοπίο

Ο φίλος και συνεργάτης της Αμαρυσίας Γιώργος Πάλλης, έγραψε ένα εύστοχο και με το δικό του καυστικό τρόπο, άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 28/6/14 στην εφημερίδα και με καλύπτει πλήρως αναφορικά με τον πεζόδρομο Ερμού, για τον οποίο έχω γράψει κάποια πράγματα ΕΔΩ στο μπλογκ, όχι όμως με το δικό του στυλ, το οποίο με γοητεύει. Φυσικά και πήρε αμέσως απάντηση από το Γραφείο Τύπου του Δήμου Αμαρουσίου, το οποίο διαθέτει μια ισοπεδωτική γραφή, όπως του χειρότερου ανώνυμου μπλόγκερ, την οποία αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε στην εφημερίδα υπό τον τίτλο.«Πιο ανθρώπινο το Κέντρο και η Αγορά»
Το άρθρο του Γιώργου έχει ως εξής 
«Δύο μήνες πέρασαν ήδη από τα πανηγυρικά εγκαίνια του έργου της «βιοκλιματικής ανάπλασης» του κέντρου του Αμαρουσίου και την παράδοσή του στους πολίτες. Το γεγονός εορτάστηκε με επίκεντρο τον επανεκλεγέντα Δήμαρχο Αμαρουσίου κ. Γ. Πατούλη και, καθώς συνέβη να εγκαινιαστεί ένα μήνα πριν από τις εκλογές, αξιοποιήθηκε ιδιαίτερα στον προεκλογικό του αγώνα, όπου μεταξύ άλλων κυριάρχησε το επίθετο βιοκλιματικός – βιοκλιματική - βιοκλιματικό. 
Είναι όμως καιρός να διερωτηθούμε, τί μένει στο Μαρούσι από αυτό το έργο, μετά την επικοινωνιακή προβολή του κ. Δημάρχου; Ποια είναι η νέα εικόνα του κέντρου της πόλης μετά από αυτή τη μείζονα επέμβαση, που εκτείνεται από τη λεωφόρο Κηφισιάς μέχρι το σταθμό του τρένου;  
Το πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση στο νέο κέντρο είναι το χρώμα του –ή μάλλον, η απουσία χρώματος. Παντού κυριαρχούν το γκρίζο του γρανίτη και το μέταλλο των δεκάδων στύλων - κουτιών φωτισμού, που «φυτεύτηκαν» σε πυκνή παράταξη σε όλο το μήκος των αναπλασμένων οδών.

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Τονωτικά σεμινάρια στο Μαρούσι

Μεγάλη επιτυχία, σημείωσε το σεμινάριο «Στοχοθεσία - Πώς να εκπληρώσετε τα όνειρά σας», που διεξήχθη με την υποστήριξη του Δήμου Αμαρουσίου.
 Αρκετοί συμπολίτες μας, που με σύνταξη γύρω στα 450 - 500 ευρώ και δόσεις δανείων γύρω στα 600 - 700 ευρώ μηνιαίως, που το παρακολούθησαν, ακόμα προσπαθούν να δώσουν λύση στην εκπλήρωση του ονείρου τους, για εξόφληση των δόσεων και ταυτόχρονη επιβίωση…
Αλλά δεν έχει σημασία.
Θα ακολουθήσει και άλλο ένα σεμινάριο, με θέμα «Αυτοπεποίθηση - Αυτοεκτίμηση».
Σ’ αυτό, ίσως μάθουν πως μπορούν να ανακτήσουν την αυτοπεποίθηση που είχαν, όταν λάβαιναν ετησίως 14 (και όχι μειωμένες) συντάξεις και μπορούσαν να εξοφλούν 12 δόσεις δανείου.
•  Όλα είναι θέμα στόχων.
Και όπως εγράφη και στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου: «Κάθε άνθρωπος μπορεί να πετύχει ένα ξεχωριστό επίτευγμα, αρκεί να έχει τόλμη, θέληση και κουράγιο για να το κυνηγήσει, μέχρι τελικής πτώσεως».
Βέβαια, εκείνο το «τελικής πτώσεως» δεν χτυπάει καλά στα μάτια του κόσμου, αλλά οι επιστήμονες κάτι παρά πάνω θα γνωρίζουν, από τους απλούς φορολογούμενους πολίτες.
(Απόσπασμα από τα Έπεα Πτερόεντα που δημοσιεύονται στην Αμαρυσία σήμερα)

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

Πεζόδρομοι για όλα, στο Μαρούσι

Καταργήθηκε η δημ. αστυνομία, συμπονέσαμε τα παιδιά που έμειναν χωρις δουλειά, διαμαρτυρηθήκαμε στην κυβέρνηση για τις απολύσεις, μετακινήσεις, διαθεσιμότητα των εργαζομένων και μετά... Τί κάναμε για να διευκολύνουμε τη ζωή μας χωρίς τη Δημοτική Αστυνομία;
Τίποτα!
Αρχίσαμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε στους πεζόδρομους.
Στην Ερμού, ο ένας άπλωσε τα τραπεζοκαθίσματά του μέχρι... όπου έφτανε.
Ο άλλος παρκάρισε εκεί που τον βόλευε... δίπλα στα τραπεζάκια αυτών που θα ήθελαν να φάνε σ' αυτόν που απλώθηκε και 
οι εποχούμενοι άρχισαν να διασχίζουν τον... πεζόδρομο από το μοναδικό ελεύθερο μέρος που απέμεινε για τους πεζούς, οι οποίοι περνάνε ανάμεσα και από τα τραπεζάκια αυτού που απλώθηκε..
Δεν είμαστε χώρα που θέλει να προοδεύσει. Πάρτε το είδηση. Η κρίση δεν είναι μόνον οικονομική.
Και δεν μας φταίει ο εκλεγμένος αντιδήμαρχος που έκοβε βόλτες το Σάββατο το μεσημέρι για να εποπτεύσει τον πεζόδρομο Δήμητρος που βρίσκεται υπό "βιοκλιματική ανάπλαση".
Ξέρετε τι περιμένω τώρα; 
Να μου πεταχτεί κάποιος άνθρωπος του πνεύματος (των γραμμάτων και των τεχνών, βρε) και να αρχίσει να δημοσιεύει στο facebook τα δικαιώματα των "εποχούμενων στους πεζόδρομους". Ε, άνθρωποι είναι κι αυτοί... Θέλουν να ζήσουν.
Άλλωστε σε ελεύθερη χώρα ζούμε.

Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013

Διανοητική Ανάπλαση

Δεν είναι μόνον η νοοτροπία "πόσο με απόδειξη και πόσο χωρίς;", που δεν την έχουμε εγκαταλείψει ακόμα. Δεν είναι το "παρκάρω όπου μου γουστάρει" που συνεχίζουμε να εφαρμόζουμε, είναι και το "πετάω όπου θέλω, ό,τι θέλω".
Η φωτογραφία είναι από την είσοδο του Δημαρχείου Αμαρουσίου το βράδυ της Τρίτης 5 Φεβρουαρίου 2013, όπου υπάρχει αυτός ο κάδος ανακύκλωσης ηλεκτρικών συσκευών και πήγα να πετάξω ένα παλιό ασύρματο τηλέφωνο. 
Διακρίνονται πλαστικά πιάτα με αποφάγια πρωτοχρονιάτικης πίτας και πλαστικά ποτήρια από κερασμένα αναψυκτικά, από την κοπή πίτας  του συνδυασμού του Δημάρχου κ. Πατούλη που είχε γίνει το προηγούμενο βράδυ.
Δεν φταίνε σε τίποτα οι εργαζόμενοι στην ανακύκλωση αυτών των πραγματικά καθαρών προϊόντων να "φάνε στη μάπα" τις ζάχαρες και τα ζυμάρια και τις χαρτοπετσέτες, όταν θα αδειάζει μπροστά τους ο κάδος. 
Δεν φταίνε σε τίποτα, επειδή υπάρχουν ασυνείδητοι, τεμπέληδες και κακομαθημένοι που βαρέθηκαν να πάνε λίγο πιο πέρα να βρουν κανονικούς κάδους, που είναι διάσπαρτοι στο Δημαρχείο, ούτε επειδή κάποιοι άσχετοι διοργανωτές της εκδήλωσης δεν σκέφτηκαν να τοποθετήσουν έναν επιπλέον κάδο για τη συγκεκριμένη βραδιά.
Η χώρα δεν θα πάει μπροστά, δυστυχώς, με τέτοιες νοοτροπίες (έχω βαρεθεί να το γράφω). 
Τελικά η μεγαλύτερη προτεραιότητά μας σ' αυτή τη ζωή είναι η "Διανοητική Ανάπλαση" του νεοέλληνα και όχι η "Βιοκλιματική" μιας καταπράσινης πλατείας.

Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

Λαχανόκηποι με μέλλον

Αν και διαφωνώ γενικά με την επιδεικτική τακτική της διοίκησης του Δήμου Αμαρουσίου, η τελευταία πρωτοβουλία για αξιοποίηση των ελεύθερων χώρων στο Μαρούσι για τη δημιουργία δημοτικών λαχανόκηπων, τους οποίους θα καλλιεργούν και θα παράγουν για ιδία χρήση οι δημότες και κάτοικοι Αμαρουσίου με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο και μακάρι να μη μείνει "στα χαρτιά". Στο παρελθόν έχω ξαναγράψει ότι η χώρα μας έχει κορεσθεί από νέους που σπουδάζουν managers και γενικά "επαγγέλματα γραφείου". Όμως όπως απεδείχθει από την κρίση που μαστίζει τη χώρα (που δεν είναι μόνον οικονομική, να μη το ξεχνάμε και αυτό), αυτό που έχουμε ανάγκη σήμερα όσο ποτέ άλλοτε είναι η στροφή σε παραγωγικά επαγγέλματα και όχι στις υπηρεσίες παροχής υπηρεσιών προς εαυτούς και αλλήλους. Αρκετά γκρίζα κοστουμάκια έχουμε, τα οποία αμοίβονται ήδη με τους υψηλούς μισθούς κάτω των 500 ευρώ. Οι νέοι πρέπει να πάρουν απόφαση ότι η παραγωγικότητα και η ανάπτυξη στη χώρα μας είναι συνδεδεμένα με τη γεωργία και τον τουρισμό (υψηλής ποιότητας και όχι "να τους τα πάρουμε χοντρά και εύκολα"). Προς τα εκεί πρέπει να στραφεί η αγανάκτηση και η εκτόνωση των "αγανακτισμένων" νέων. Οπότε, για να τελειώσω από εκεί που άρχισα, καλή η ιδέα για τους λαχανόκηπους, ειδικά διότι καλλιεργεί και μια άλλη νοοτροπία στα παιδιά, αλλά προς θεού μη μείνει στα χαρτιά.

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

Ανάμνηση τα πεύκα του οικοπέδου πρώην ΗΒΗ

Έλαβα αυτή τη φωτογραφία στο mail μου της εφημερίδας σήμερα το πρωί από το Δημοτικό Συνδυασμό ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ και ειλικρινά πολύ λυπήθηκα. Βέβαια γνωρίζω πολύ καλά ότι κανείς δεν μπορεί να παρέμβει στην ιδιοκτησία κανενός, ούτε μπορεί να του υπαγορεύσει πως θα τη χρησιμοποιήσει. Ο καθένας έχει δικαίωμα να χρησιμοποιήσει το οικόπεδό του όπως θέλει στο πλαίσιο των νομικών κανόνων που διέπουν μια περιοχή (αμιγής κατοικία... γενική κατοικία... κλπ), αλλά για το κτήμα αυτό που κάποτε ανήκε στην ΗΒΗ Αμαρουσίου (η ρετρό φωτογραφία κάτω είναι από το "Μαρούσι άλλοτε") είχαμε ακούσει πάρα πολλά εκ μέρους των διοικήσεων του Δήμου Αμαρουσίου, όπως επίσης ακούγαμε και πολλά από περίοικους της περιοχής και εξωραϊστικούς συλλόγους. Μάλλον όμως επικράτησε το δίκαιο του ιδιοκτήτη.
Δυστυχώς, καμία διοίκηση δεν μπόρεσε να κρατήσει αυτό το κεντρικό οικόπεδο και να το αξιοποιήσει υπέρ του Δήμου. Τώρα θα ακούσουμε πάλι τα μύρια όσα από πλειοψηφία και μειοψηφία στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά η ουσία είναι ότι αιωνόβια πεύκα χάθηκαν και αυτό είναι σημαντικό. Ειδικά για μας που είχαμε μεγαλώσει γνωρίζοντας αυτή τη γειτονιά πιό άπλετη και χωρίς μεγαθήρια.
Δεν μπορώ να ξεχάσω ότι ο θερινός κινηματογράφος που είχε ιδρύσει ο πατέρας μου το 1946, στο οικόπεδο του Αντύπα, ήταν μεσοτοιχία με αυτό το οικόπεδο της ΗΒΗ Αμαρουσίου (και θυσιάστηκε νωρίτερα, φυσικά, στο βωμό της εμπορευματοποίησης). Όπως δεν θα ξεχάσω και αυτή την εικόνα των πεσμένων πεύκων, που όπως αναφέρουν οι ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ κόπηκαν σήμερα το πρωί, που είναι μέρα γενικής αργίας. Άλλη μια κακή ανάμνηση...

Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Έργο του Αστεριάδη για το Μαρούσι


Η Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών εγκαινίασε στις 20 Οκτωβρίου 2011 έκθεση με θέμα «Στα άδυτα της Εθνικής Πινακοθήκης - άγνωστοι θησαυροί από τις συλλογές της», η οποία θα διαρκέσει έως τις 8 Ιανουαρίου 2012.
Ανάμεσα στα έργα τα οποία έχουν εκτεθεί, υπάρχουν και έργα του ζωγράφου Αγήνορα Αστεριάδη, τα οποία έχουν αρκετά χρόνια να παρουσιαστούν στο κοινό.
Ένα από αυτά είναι ο γνωστός πίνακας με θέμα το «Μαρούσι», μία από τις πολιτείες του, σε μεγάλες διαστάσεις.
Παράλληλα, στο μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς, παρουσιάζεται μέχρι τις 20 Νοεμβρίου 2011 αναδρομική έκθεση του καλλιτέχνη.

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2011

Λίγες ειν' οι ώρες της

Με αφορμή τη γνωστή γιορτή που έχει στηθεί και φέτος για την «ώρα της Γης» (συμμετέχει και ο Δήμος Αμαρουσίου), το Αρχιπέλαγος, Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας, "δηλώνει αποστροφή απέναντι:
Στο πανηγύρι της τεχνητής ενοχοποίησης των απλών πολιτών για την κλιματική αλλαγή και τα δεινά του πλανήτη
Στη σκόπιμη απενεχοποίηση των βιομηχανιών και των εταιρειών – χορηγών της «Ώρας της Γης 200...+» που ευθύνονται για τα καθημερινά και τεράστια περιβαλλοντικά εγκλήματα στη χώρας μας
Στην ανούσια φλυαρία του περιβαλλοντικού λόμπι και των όψιμων οικολόγων που αφιερώνουν ώρες σε καμπάνιες που αποπροσανατολίζουν τους πολίτες, δηλώνοντας ότι με τον τρόπο αυτό «στέλνουν ηχηρό μήνυμα στους ηγέτες της γης»!, και ούτε λεπτό στα ουσιώδη περιβαλλοντικά προβλήματα των αστικών κέντρων και της περιφέρειας.
Σε αυτή τη χώρα, η οποία: πρωτοστατεί στην αύξηση της κατανάλωσης ενέργειας, χωρίς κανένα πλάνο εξορθολογισμού της κατανάλωσης, και ενώ η παγκόσμια τάση επικεντρώνεται στη μείωση της κατανάλωση ρεύματος αναλώνεται σε οικολογικά πανηγύρια τύπου «ώρα της γης», ανησυχώντας μην χάσουμε την πρωτιά από τις …Φιλιππίνες, αδιαφορώντας παράλληλα για την κατασπατάληση του ρεύματος θεωρεί επίτευγμα να σβήσει τα φώτα Σάββατο βράδυ, όταν ούτως ή άλλως τα ενεργοβόρα κτίρια και βιομηχανίες δεν λειτουργούν, ανοίγουμε τα μάτια μας – δεν είμαστε πιόνια
Απέναντι στις ανέξοδες οικολογίζουσες γιορτές η σιωπή μας είναι ένοχη και η άγνοιά μας επικίνδυνη, εάν θεωρούμε ότι έχουμε τελικά ευθύνη για την πραγματική διαχείριση των περιβαλλοντικών προβλημάτων στην Ελλάδα.
* Σε μια εποχή που ο πολίτης σβήνει το διακόπτη καθημερινά επειδή αδυνατεί να πληρώσει τον λογαριασμό ρεύματος (και όχι επειδή έχει οικολογική συνείδηση), οι συμβολικές γιορτές είναι προκλητικές…"
(Αρχιπελάγος, ΙΘΠ - Η επιστημονική και ερευνητική ομάδα)

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

Πως καλομαθαίνουν

"Κλειστά θα παραμείνουν σήμερα Τρίτη 8 Μαρτίου 2011 τα σχολεία – δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια- στα διοικητικά όρια του Δήμου Αμαρουσίου λόγω των έκτακτων καιρικών φαινομένων, ανέμων 10 μποφόρ, σπάσιμο κλαδιών και επιδείνωση του καιρού κατά τις επόμενες ώρες", αναφέρει το Δελτίο Τύπου στο επίσημο site του Δήμου Αμαρουσίου.

Μην παρασύρεστε από τη φωτογραφία όμως (που είναι από την αυλή του σπιτιού μου το 1964). Πρόκειται για μια εποχή, κατά την οποία η μόνη ανακοίνωση που εκδιδόταν ήταν ότι τα λεωφορεία της συγκοινωνίας από την πλατεία Κάνιγγος προς τα βόρεια προάστια δεν κυκλοφορούσαν από τα... Σίδερα Χαλανδρίου (εκεί που βρίσκεται το ΥΓΕΙΑ σήμερα) και πάνω.

Τα σχολεία δεν έκλειναν τότε, και οι μαθητές με τις μαθήτριες είχαν την ευκαιρία να πάνε ως εκεί και μετά να την "κάνουν κοπάνα" για παιχνίδια στα χιόνια του κτήματος Συγγρού.

Σήμερα, με λίγο αέρα και χιονάκι που δεν στρώνεται καν... πανικός.